Aaron z Caerleon był żydowskim mieszkańcem rzymskiego ufortyfikowanego obozu Quadra Legionum, znajdującego się na terenie dzisiejszej Walii. Na początku IV wieku przeszedł na chrześcijaństwo, a następnie został stracony za swoją wiarę podczas prześladowań za panowania Dioklecjana. Zginął wraz z Juliuszem z Caerleon w tym samym miejscu. Jego życie i męczeństwo zostały odnotowane przez wczesnych historyków, w tym Gildasa i Beda Czcigodnego, którzy opisali jego śmierć w swoich kronikach.
Życie i męczeństwo
Żyjąc w czasie rzymskiej okupacji Brytanii, Aaron zamieszkiwał znaczącą bazę wojskową. Po nawróceniu na wiarę chrześcijańską stanął w obliczu egzekucji w okresie prześladowań cesarskich. Został zamordowany w Caerleon wraz ze współtowarzyszem imieniem Juliusz, co odnotował kronikarz z VI wieku Gildas, a później historyk Beda.
Kult i dziedzictwo
Pamięć o tym męczenniku była zachowana w Walii przez całe średniowiecze. Dokumenty historyczne, takie jak Księga Llandaff, wskazują, że obiekty upamiętniające go były wciąż używane około 1130 roku. Co więcej, XII-wieczny pisarz Giraldus Cambrensis odnotował, że z miejscem poświęconym jego pamięci związany był kościół kolegiacki.