Św. Protazy był chrześcijańskim męczennikiem, który żył w Mediolanie pod koniec III wieku. Według tradycji był synem Vitalisa i Valerii, a ochrzcił go Gaius. Najczęściej wspominany jest z powodu męczeństwa, którego doznał wraz ze swoim bratem, Gerwazym, około roku 300 za panowania cesarza Dioklecjana. Choć szczegóły dotyczące jego życia są nieliczne, w historii religii i sztuce często występuje w związku ze swoim bratem.
Męczeństwo i odnalezienie


Legenda głosi, że Protazy i Gerwazy byli bliźniakami sprowadzonymi do Mediolanu z Rzymu. Podczas egzekucji Protazy miał zostać ścięty. W 386 roku biskup Ambroży odnalazł szczątki dwóch braci w Mediolanie. Następnie przeniósł ich relikwie do kościoła znanego obecnie jako Sant'Ambrogio, gdzie spoczywają w krypcie obok jego własnych szczątków.
Kult i patronat


Święci są czczeni w różnych miejscach, w tym w kilku katedrach we Francji i we Włoszech oraz w sanktuarium w Breisach. Są patronami licznych miast i są wzywani jako opiekunowie dzieci oraz żniwiarzy. Ich wpływ dotarł do Indii dzięki chrześcijanom św. Tomasza, gdyż po synodzie w 1599 roku kościoły wcześniej poświęcone lokalnym świętym zostały przemianowane na ich cześć.
