Św. Nikodim, pierwotnie znany jako Nikita Kozjeozerskij, był świętym prawosławnym, który przeszedł drogę od skromnego chłopskiego pochodzenia do życia zakonnego. Urodzony w rodzinie rolniczej w wiosce Iwanowka, początkowo kształcił się jako kowal w Jarosławiu, zanim przeprowadził się do Moskwy. Jego ścieżka duchowa zmieniła się po spotkaniu ze świętym głupcem, co skłoniło go do sprzedaży majątku i wstąpienia do klasztoru Chudow. Wewnątrz wspólnoty zakonnej był znany ze swojej głębokiej pokory i oddania obowiązkom duchowym.
Życie zakonne

Po wstąpieniu do braterstwa pod przewodnictwem archimandryty Pafnuciego, Nikita przyjął imię Nikodim. Przez jedenaście lat służył w klasztorze z wielką gorliwością i posłuszeństwem. Choć później towarzyszył metropolicie w Saransku, pragnienie ascetycznego i samotnego życia skłoniło go do poszukiwania odosobnienia. Za błogosławieństwem biskupa ostatecznie udał się na północ, aby przez osiemnaście miesięcy mieszkać w klasztorze Kozjeozerskij.
Kult
Święty jest czczony w tradycji prawosławnej. Jego wspomnienia przypadają 3 lipca (16 lipca według kalendarza gregoriańskiego) oraz 31 października (13 listopada według kalendarza gregoriańskiego) według kalendarza juliańskiego.
