św. Leonin był prezbiterem żyjącym w III wieku, który sprawował urząd biskupa Padwy. Jako postać z wczesnochrześcijańskiej epoki, jego życie i przewodnictwo są odnotowane w dokumentach historycznych, takich jak Liber Niger oraz kroniki Rolandino. Jest uznawany za świętego w tradycji katolickiej, w której jego pamięć jest zachowana poprzez uroczystości liturgiczne.
Życie i historia

Żyjąc w III wieku, Leonin zajmował znaczące stanowisko kościelne w Padwie. Relacje historyczne umieszczają go wśród wczesnych przywódców lokalnego Kościoła. Jego istnienie i rola jako biskupa są dokumentowane w średniowiecznych kronikach, które pomagają ustalić jego miejsce we wczesnej historii diecezji padewskiej.
Kult i relikwie
Szczątki świętego były pierwotnie przechowywane w Oratorio Opilioniano, miejscu zbudowanym na ziemi klasztornej. Po zamknięciu kościoła w 1808 roku, jego relikwie zostały przeniesione na Prato della Valle. Obecnie znajdują się w katedrze w Padwie, umieszczone za ołtarzem św. Lorenza Giustinianiego.
