Áed mac Bricc był irlandzkim biskupem i kapłanem żyjącym w VI wieku, który sprawował posługę w Rahugh w dzisiejszym hrabstwie Westmeath. Jako potomek Fiachu mac Néill, był uważany za patrona dynastii Uí Néill. Relacje historyczne przedstawiają go jako rozjemcę, który mediował w konfliktach między różnymi irlandzkimi terytoriami, w tym między Munster a Uí Néill. Zasłynął z kontaktów z kobietami zakonnymi oraz z wysiłków podejmowanych w celu łagodzenia lokalnej przemocy i niepokojów społecznych.
Życie i charakter

Wczesne hagiografie opisują Áeda jako człowieka, który dążył do rozwiązywania sporów. Po konflikcie z braćmi dotyczącym jego dziedzictwa, został przekonany przez świętego Illanna, aby zrzekł się swoich roszczeń i postąpił z miłosierdziem. Był również znany z troski o dobrobyt świętych kobiet, często odwiedzając wspólnoty zakonne kobiet. Jedna relacja opisuje jego interwencję w trudnej sytuacji związanej z ciężarną służącą, co zaowocowało cudownym błogosławieństwem.
Kult i dziedzictwo
Áed jest wspominany ze względu na przypisywane mu zdolności uzdrawiania, szczególnie w przypadku bólów głowy. VIII-wieczna łacińska hymna identyfikuje go jako postać zdolną do ochrony organów ciała, a kamień znajdujący się w pobliżu jego kościoła pozostaje związany z leczeniem takich dolegliwości. Jego wspomnienie obchodzone jest 10 listopada.
