ਇੱਕ ਥਣਧਾਰੀ (ਲਾਤੀਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਮਾਮਾ ਸ਼ਬਦ ਤੋਂ ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ 'ਛਾਤੀ') ਮੈਮਲੀਆ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦਾ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਵਾਲਾ ਜਾਨਵਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਥਣਧਾਰੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਲਈ ਦੁੱਧ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਥਣਧਾਰੀ ਗ੍ਰੰਥੀਆਂ, ਦਿਮਾਗ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਨਿਓਕਾਰਟੈਕਸ ਖੇਤਰ, ਫਰ ਜਾਂ ਵਾਲ, ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਕੰਨ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੱਪਾਂ ਅਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿੱਥੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੂਰਵਜ 300 ਮਿਲੀਅਨ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਕਾਰਬੋਨੀਫੇਰਸ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ ਹੋਏ ਸਨ। ਥਣਧਾਰੀ ਜੀਵਾਂ ਦੀਆਂ ਲਗਭਗ 6,640 ਮੌਜੂਦਾ ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ 27 ਕ੍ਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਥਣਧਾਰੀ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਮੈਮੋਲੋਜੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਥਣਧਾਰੀ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਸਮੂਹ ਚੂਹੇ, ਚਮਗਿੱਦੜ ਅਤੇ ਯੂਲੀਪੋਟਾਈਫਲੈਨ (ਸੇਹ (ਝਾੜ-ਚੂਹਾ), ਛਛੂੰਦਰ/ mole ਅਤੇ ਚਕਚੂੰਦਰ/ Shrews ਸਮੇਤ) ਹਨ। ਅਗਲੇ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਾਈਮੇਟ (ਮਨੁੱਖ, ਬਾਂਦਰ ਅਤੇ ਲੇਮਰ ਸਮੇਤ), ਸਮਾਨ-ਪੰਜੇ ਵਾਲੇ ਅਨਗੁਲੇਟ (ਸੂਰ, ਬੋਵਿਡ ਅਤੇ ਵ੍ਹੇਲ ਸਮੇਤ), ਅਤੇ ਕਾਰਨੀਵੋਰਾ (ਬਿੱਲੀਆਂ, ਕੁੱਤੇ ਅਤੇ ਸੀਲ ਸਮੇਤ) ਹਨ।
ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਥਣਧਾਰੀ ਜੀਵ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਕੋਲ ਵੱਡਾ ਦਿਮਾਗ, ਸਵੈ-ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਅਤੇ ਸੰਦਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਥਣਧਾਰੀ ਜੀਵ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸੰਚਾਰ ਅਤੇ ਆਵਾਜ਼ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਲਟਰਾਸਾਊਂਡ ਦਾ ਉਤਪਾਦਨ, ਸੁਗੰਧ ਚਿੰਨ੍ਹ, ਅਲਾਰਮ ਸਿਗਨਲ, ਗਾਉਣਾ, ਈਕੋਲੋਕੇਸ਼ਨ; ਅਤੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਭਾਸ਼ਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਥਣਧਾਰੀ ਜੀਵ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵਿਖੰਡਨ-ਫਿਊਜ਼ਨ ਸਮਾਜਾਂ, ਹਰਮ ਅਤੇ ਪਦ-ਅਨੁਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਸੰਗਠਿਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ - ਪਰ ਇਹ ਇਕੱਲੇ ਅਤੇ ਖੇਤਰੀ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਥਣਧਾਰੀ ਜੀਵ ਬਹੁ-ਪਤਨੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਕੁਝ ਇੱਕ-ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਬਹੁ-ਪਤਨੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।
