Bloembekleedsel

Er worden verschillende periantvormen onderscheiden:

• Heterochlamydeïsch: kelk- + kroonbladen aanwezig
• Homochlamydeïsch: alleen kelkbladen of alleen kroonbladen aanwezig, zoals bij tulp en iep.
• Haplochlamydeïsch (of monochlamydeïsch): één krans aanwezig, zoals bij de iep.
• Diplochlamydeïsch: twee kransen aanwezig, zoals bij de tulp.
• Achlamydeïsch: periant afwezig. Bloemen zijn naakt, zoals bij de wilg en es.

Zijn de kelkbladen met elkaar vergroeid, dan wordt dit synsepalie genoemd; zijn de kroonbladen met elkaar vergroeid, dan heet dit sympetalie.

De corona (paraperigonium, bijkroon of paracorolla) is een extra structuur bij sommige planten, zoals bij Narcissus, Passiflora (passiebloem), sommige Hippeastrum of Liliaceae). Bij sommige anjers wordt de corona of bijkroon gevormd door een tongvormige, soms gelobde uitgroei (ligula) van de kroonbladen. Maar de corona kan ook worden gevormd door verbreding aan de basis van vergroeide meeldraden (bijvoorbeeld bij narcissen). Een corona kan ook gevormd worden door de stralenkrans die zich in de bloemkroon van de passiebloemfamilie bevindt en gewoonlijk bestaat uit talrijke draadvormige staminodiën (steriele meeldraden).

De pappus van planten uit de composietenfamilie (Asteraceae) wordt beschouwd als een gemodificeerde kelk.

Als de pappus de vorm heeft van een kroontje, wordt die ook wel een corona genoemd.