An Jung-geun (Korea: 안중근; 2 September 1879 – 26 Mac 1910) ialah seorang aktivis kemerdekaan Korea. Beliau dikenang sebagai seorang martir di Korea Selatan dan Korea Utara kerana pembunuhan ahli politik Jepun, Itō Hirobumi pada tahun 1909. Itō sebelum itu pernah berkhidmat sebagai Perdana Menteri Jepun pertama serta Gabenor-Jeneral Jepun di Korea. An dipenjarakan dan kemudiannya dihukum mati oleh pihak berkuasa Jepun pada 26 Mac 1910.
Beliau dianugerahkan secara anumerta Darjah Bakti untuk Pembentukan Negara pada tahun 1962 oleh kerajaan Korea Selatan, iaitu pingat awam yang paling berprestij di Republik Korea, sebagai penghargaan terhadap sumbangannya bagi kemerdekaan Korea.
Biografi
Catatan awal
An dilahirkan pada 2 September 1879, di Haeju, Wilayah Hwanghae, Joseon. Beliau ialah anak sulung kepada An Taehun dan Jo Maria, daripada klan Sunheung An (순흥 안씨; 順興 安氏). An merupakan cicit generasi ke-26 kepada Ahn Hyang. Nama kanak-kanak beliau ialah An Eungchil (안응칠; 安應七; [ɐn ɯŋtɕʰiɭ]). Nama ini berasal daripada tujuh titik pada dada dan perut, yang melambangkan kelahiran menurut tenaga Big Dipper.
Semasa kecil, beliau mempelajari sastera Cina dan sains Barat, namun lebih berminat dalam seni mempertahankan diri dan ketepatan menembak. Kim Ku, yang kemudian menjadi pemimpin gerakan kemerdekaan Korea dan ketika itu berlindung di rumah An Tae-hun, menulis bahawa An Jung-geun muda merupakan seorang penembak yang cemerlang, gemar membaca buku, dan memiliki karisma yang kuat.
Pada usia 16 tahun, An memeluk ajaran Gereja Katolik bersama bapanya, di mana beliau menerima nama pembaptisan "Thomas" (토마스), dan mempelajari bahasa Perancis. Semasa melarikan diri daripada pihak Jepun, An berlindung dengan seorang paderi Perancis dari Gereja Katolik di Korea bernama Wilhelm (nama Korea, Hong Seok-gu; 홍석구; 洪錫九) yang membaptiskannya dan menyembunyikannya di gereja selama beberapa bulan. Paderi tersebut menggalakkan An membaca Alkitab dan mengadakan beberapa siri perbincangan dengannya. An mengekalkan kepercayaannya kepada Katolik sehingga kematiannya, malah meminta anaknya menjadi paderi dalam surat terakhirnya kepada isterinya.
Pada usia 25 tahun, beliau memulakan perniagaan arang batu, tetapi mendedikasikan dirinya kepada pendidikan rakyat Korea selepas Perjanjian Eulsa dengan menubuhkan sekolah swasta di kawasan barat laut Korea. Beliau juga mengambil bahagian dalam Gerakan Pembayaran Hutang Negara. Pada tahun 1907, beliau membuang diri ke Vladivostok untuk menyertai pertempuran bersenjata menentang pemerintah kolonial Jepun, di mana beliau mempelajari bahasa Rusia dengan fasih. An dilantik sebagai leftenan jeneral kumpulan penentangan bersenjata Korea dan mengetuai beberapa serangan terhadap pasukan Jepun sebelum akhirnya mengalami kekalahan.
Pembunuhan Itō Hirobumi
Pada Oktober 1909, An melepasi pengawal Imperial Jepun di Stesen Kereta Api Harbin. Itō Hirobumi baru sahaja kembali daripada rundingan dengan wakil Rusia di atas kereta api. An menembak beliau tiga kali menggunakan pistol FN M1900 di platform kereta api. Beliau juga menembak Kawagami Toshihiko (川上俊彦), Konsul Jeneral Jepun, Morita Jirō (森泰二郞), seorang Setiausaha Agensi Rumah Tangga Imperial, dan Tanaka Seitarō (田中淸太郞), seorang eksekutif Keretapi Manchuria Selatan, yang mengalami kecederaan parah. Selepas tembakan itu, An menjerit menuntut kemerdekaan Korea dalam bahasa Rusia, sambil berkata "Корея! Ура!" (Korea! Hurrah!) dan mengibarkan bendera Korea.
Selepas itu, An ditangkap oleh pengawal Rusia yang menahannya selama dua hari sebelum menyerahkannya kepada pihak berkuasa kolonial Jepun. Apabila beliau mendengar berita bahawa Itō telah meninggal dunia, An membuat tanda salib sebagai tanda kesyukuran. An dipetik berkata, "Saya telah mengambil risiko melakukan jenayah serius, mempertaruhkan nyawa saya untuk negara saya. Inilah perilaku seorang wira negara yang berbudi luhur." Wilhelm memberikan sakramen terakhir kepada An, walaupun arahan uskup Korea adalah untuk tidak melakukannya. An bertegas agar para tahanan memanggilnya dengan nama pembaptisannya, Thomas.
Di mahkamah, An mendakwa dirinya sebagai leftenan jeneral tentera penentangan Korea dan menuntut untuk dilayani sebagai tawanan perang dan bukan sebagai suspek jenayah. Beliau bertegas bahawa beliau tidak melakukan kesalahan, menyenaraikan 15 jenayah yang patut dihukum mati yang beliau percaya telah dilakukan oleh Itō. An percaya Itō telah mengarahkan pembunuhan Maharani Myeongseong, walaupun perintah itu biasanya dikaitkan dengan Miura Gorō, meskipun Miura Gorō menghantar laporan kepada Itō selepas peristiwa tersebut.
15 sebab mengapa Itō Hirobumi harus dibunuh.
- Membunuh Maharani Myeongseong
- Menurunkan Maharaja Gojong daripada takhta
- Memaksa 14 perjanjian tidak adil ke atas Korea
- Membunuh rakyat Korea yang tidak bersalah
- Merampas kuasa kerajaan Korea dengan kekerasan
- Merompak landasan kereta api, lombong, hutan dan sungai Korea
- Memaksa penggunaan wang kertas Jepun
- Membubarkan angkatan tentera Korea
- Menghalang pendidikan rakyat Korea
- Melarang rakyat Korea belajar di luar negara
- Merampas dan membakar buku teks Korea
- Menyebarkan khabar angin di seluruh dunia bahawa Korea mahukan perlindungan Jepun
- Menipu Maharaja Jepun dengan mengatakan hubungan Korea–Jepun adalah aman, sedangkan hakikatnya penuh permusuhan dan konflik
- Menggugat keamanan Asia
- Membunuh Maharaja Kōmei
Beliau menyatakan: "Saya, sebagai leftenan jeneral tentera penentangan Korea, membunuh penjenayah Itō Hirobumi kerana dia mengganggu keamanan Timur dan merosakkan hubungan antara Korea dan Jepun. Saya berharap bahawa jika Korea dan Jepun menjadi lebih bersahabat dan diperintah secara aman, mereka akan menjadi contoh bagi lima benua. Saya tidak membunuh Itō kerana salah faham terhadap niatnya."
Penahanan dan kematian
Pihak Jepun yang menangkap An menunjukkan rasa simpati terhadapnya. Beliau mencatat dalam autobiografinya bahawa pendakwa raya, Mizobuchi Takao menzahirkan kekaguman: "Daripada apa yang telah kamu ceritakan kepada saya, jelas bahawa kamu seorang lelaki yang benar di Timur Asia. Saya tidak percaya hukuman mati akan dijatuhkan ke atas seorang yang benar. Tiada apa yang perlu dirisaukan." Beliau juga diberikan juadah Tahun Baru dan karya kaligrafinya sangat dikagumi serta diminta, kemudian disimpan di Jepun.
Setelah enam perbicaraan, An dijatuhkan hukuman mati oleh mahkamah kolonial Jepun di Ryojun (Pelabuhan Arthur). An berasa marah dengan hukuman itu, walaupun beliau telah menjangkakan keputusan tersebut. Beliau berharap dapat dilihat sebagai seorang tawanan perang dan bukannya seorang pembunuh. Pada hari yang sama semasa hukuman dijatuhkan, pada pukul dua petang, dua abang beliau, Jeong-geun dan Gong-geun menemuinya untuk menyampaikan pesanan ibunya: "Kematianmu adalah demi negara, dan jangan meminta nyawamu dengan cara pengecut. Kematianmu yang berani demi keadilan adalah penghormatan anak yang terakhir kepada ibumu."
Hakim Hirashi, yang mempengerusikan perbicaraan An, telah menjanjikan kepadanya bahawa pelaksanaan hukuman akan ditangguhkan sekurang-kurangnya beberapa bulan, tetapi Tokyo mengarahkan tindakan segera. Sebelum hukuman mati dijalankan, An membuat permintaan terakhir, agar para warden membantunya menyiapkan esei terakhirnya, “Untuk Keamanan di Asia Timur”. Beliau juga menerima pakaian putih Korea daripada ibunya untuk dipakai semasa hukuman dijalankan. An meminta agar hukuman dijalankan sebagai tawanan perang dengan skuad penembak. Namun demikian, sebaliknya, beliau diarahkan untuk digantung sebagai penjenayah biasa. An digantung di Ryojun pada 26 Mac 1910. Makamnya di Lu Shun masih belum ditemui.
Semasa dipenjarakan, An dikucilkan daripada Gereja Katolik kerana pembunuhan Itō, dan tindakan ini dilihat secara negatif oleh pihak gereja. Pengucilan ini kemudian dibatalkan secara anumerta pada tahun 1993.
An mewasiatkan agar jenazahnya dikebumikan di Taman Harbin di China dan kemudian dipindahkan ke tanah airnya jika Korea mencapai kemerdekaan, tetapi permintaan ini tidak dipenuhi. Menurut catatan, beliau dikebumikan berhampiran penjara; kerajaan Korea tidak mendapat kerjasama daripada kerajaan Jepun mengenai lokasi kuburnya. Taman Hyochang di Seoul mempunyai sebuah bukit berumput yang berfungsi sebagai makam kehormatan untuk An.
Pandangan
Sesetengah ahli sejarah berpendapat bahawa kematian Itō mempercepatkan peringkat terakhir proses penjajahan, tetapi dakwaan ini telah dipertikaikan oleh sesetengah pihak.
An amat mempercayai penyatuan tiga negara besar di Asia Timur iaitu China, Korea dan Jepun bagi menentang dan menolak imperialisme Barat, khususnya negara-negara Barat yang menguasai sebahagian Asia, serta memulihkan kemerdekaan Asia Timur. Beliau mengikuti perkembangan Jepun semasa Perang Rusia-Jepun dan mendakwa bahawa beliau dan rakan-rakannya gembira apabila mendengar kekalahan salah seorang agen imperialisme Barat, tetapi kecewa kerana perang itu tamat sebelum Rusia sepenuhnya ditundukkan.
Menurut Donald Keene, pengarang Emperor of Japan: Meiji and His World, 1852–1912, An Jung-Geun merupakan peminat Maharaja Meiji dari Jepun. Salah satu daripada 15 tuduhan yang dikemukakan An terhadap Itō ialah Itō menipu Maharaja Jepun, yang menurut An menginginkan keamanan di Asia Timur dan kemerdekaan Korea. An meminta agar Maharaja Meiji dimaklumkan mengenai sebab beliau membunuh Itō dengan harapan jika Meiji memahami sebabnya, maharaja akan menyedari betapa salahnya dasar Itō dan berasa gembira. An juga yakin bahawa kebanyakan rakyat Jepun merasakan kebencian yang sama terhadap Itō, satu pendapat yang dibentuk melalui perbualan beliau dengan tahanan Jepun di Korea. Semasa tempoh hukuman penjara dan perbicaraannya, ramai pengawal penjara Jepun, peguam, dan bahkan pendakwa turut terinspirasi oleh beliau.
An berpendapat bahawa dengan kematian Itō, Jepun dan Korea boleh menjadi rakan kerana banyak tradisi yang mereka kongsi bersama. Beliau berharap bahawa persahabatan ini, bersama China, akan menjadi contoh bagi dunia untuk diikuti. Pemikiran beliau mengenai Pan-Asianisme dinyatakan dalam eseinya, “Untuk Keamanan di Asia Timur” (東洋平和論; 동양평화론), yang beliau kerjakan dan tinggalkan secara tidak selesai sebelum pelaksanaan hukuman mati. Dalam karya ini, An mencadangkan organisasi pasukan bersenjata secara gabungan dan penerbitan wang kertas bersama antara Korea, Jepun, dan China. Sasagawa Norikatsu (笹川紀勝), seorang Profesor Undang-undang di Universiti Meiji, memuji idea An yang dilihat setara dengan Kesatuan Eropah dan sebuah konsep yang mendahului pembentukan Liga Bangsa-Bangsa sebanyak 10 tahun.
Legasi
Pembunuhan Itō oleh An dipuji oleh rakyat Korea dan ramai rakyat China pada masa itu, yang sedang berjuang menentang pencerobohan Jepun. Pemimpin politik China terkenal seperti Yuan Shikai, Sun Yat-sen dan Liang Qichao menulis puisi memuji An.
Dalam Simposium An Jung-Geun 2010 di Korea, Wada Haruki (和田春樹), seorang aktivis yang pernah bekerja di Universiti Tokyo, menilai An dengan memetik Itō Yukio (伊藤之雄), seorang sarjana sejarah di Universiti Kyoto. Dalam teksnya yang diterbitkan pada 2009, Itō Yukio menyatakan bahawa pemerintahan Itō Hirobumi menimbulkan tentangan hebat daripada rakyat Korea kerana ia dianggap sebagai langkah pertama untuk penggabungan Korea akibat perbezaan budaya, dan An tidak patut disalahkan walaupun beliau membunuh Itō tanpa memahami ideologi Itō (2009, Itō).
Pada 26 Mac 2010, satu peringatan seratus tahun diadakan di seluruh Korea Selatan untuk menghormati An, termasuk upacara yang dipimpin oleh Perdana Menteri Chung Un-Chan serta konsert penghormatan.
Keturunan
Keluarga An menghasilkan ramai lagi aktivis kemerdekaan Korea. Sepupu An, An Myeong-Geun (안명근; 安明根) cuba membunuh Terauchi Masatake, Gabenor-Jeneral Jepun pertama di Korea (조선총독; 朝鮮總督) yang melaksanakan Perjanjian Penggabungan Jepun-Korea pada 1910. Walau bagaimanapun, beliau gagal dan dipenjarakan selama 15 tahun; beliau meninggal dunia pada 1926.
Abang-abang An, An Jeong-Geun (안정근; 安定根) dan An Gong-Geun (안공근; 安恭根), sepupu An Gyeong-Geun (안경근; 安敬根) dan anak saudara An Woo-Saeng (안우생; 安偶生) menyertai Kerajaan Sementara Republik Korea di Shanghai, China yang diketuai oleh Kim Ku, dan menentang Jepun. An Chun-Saeng (안춘생; 安春生), seorang lagi anak saudara An, menyertai Tentera Revolusi Nasional China, terlibat dalam pertempuran menentang tentera Jepun di Shanghai, dan menyertai Tentera Pembebasan Korea pada 1940. Beliau kemudiannya menjadi leftenan jeneral Tentera Darat Korea Selatan dan ahli Dewan Perwakilan Korea Selatan.
Sementara itu, anak bongsu An Jung-Geun, Ahn Jun-saeng, menjadi ahli perniagaan terkemuka dan Chinilpa semasa pendudukan Jepun di Korea. Beliau meninggal dunia pada 1952 akibat tuberkulosis, dan anak-anaknya berhijrah ke Amerika Syarikat selepas perang.
Kontroversi
Secara sejarah, kerajaan Jepun secara amnya menganggap An Jung-geun sebagai pengganas dan penjenayah, manakala Korea Selatan menyanjung An sebagai wira negara. Pada Januari 2014, Yoshihide Suga, ketika itu jurucakap kerajaan Jepun dan kemudian Perdana Menteri Jepun, menggambarkan dewan peringatan di Harbin yang menghormati An di China sebagai "tidak menyokong pembinaan keamanan dan kestabilan" antara negara-negara Asia Timur. Sebaliknya, China mengisytiharkan bahawa An adalah "seorang tokoh anti-Jepun yang terkenal dan berhati mulia" manakala kementerian luar Korea Selatan menyatakan An sebagai "tokoh yang sangat dihormati."
Pada Februari 2017, polis Korea Selatan dikritik kerana menggunakan gambar An dalam poster yang dipasang di bandar Incheon. Poster itu memberi amaran tentang keganasan, dan ramai warganet Korea Selatan mengkritik polis, bertanya sama ada ia bermaksud untuk mengaitkan An dengan pengganas. Seorang pegawai polis dalam The Korea Times memohon maaf dan menjelaskan bahawa tiada niat untuk mengaitkan An dengan keganasan, dan semua poster telah diturunkan.
Pautan luar
- Kategori berkaitan An Jung-geun di Wikimedia Commons
- An Jung Geun Memorial Hall
- title di Pangkalan Data Filem Internet (IMDb)
- "Catholic Church in Korea and the Nationalist Movement". Catholic Bishops' Conference of Korea. Diarkibkan daripada yang asal pada 22 March 2005. Dicapai pada 15 December 2005.
- Scholarly introduction to An Jung-geun's Treatise on Peace in the East
- An Jung-geun's Treatise on Peace in the East (1910)
- Hero: the Musical, Lincoln Center, New York, 2011
