| Date vum NGC 1313 | |
|---|---|
| Stärebild | Reticulum (Ret) |
| Positioun (Equinoxe: J2000.0) | |
| Rektaszensioun | 3h 18m 16,05s |
| Deklinatioun | -66° 29' 53,7" |
| Ausgesinn | |
| Hubble-Sequenz | SB(s)d |
| Visuell Magnitude (visuell) | +9,1 m |
| Visuell Magnitude (B-Band) | +9,8 m |
| Wénkelduerchmiesser | 9,2' × 7,2' |
| Flächenhellegkeet | 13,5 mag/arcmin2 |
| Physikalesch Daten | |
| Gehéiert zu | |
| Distanz | 14 Millioune Liichtjoer |
| Routverrécklung | +0,001568 ± 0,000007 |
| Heliozentrisch radial Relativ Vitess | 470 ± 2 km/s |
| Absolut Hellegkeet | |
| Absolutten Duerchmiesser | 50.000 Liichtjoer |
| Mass | Sonnemassen |
| Katalogbezeechnungen | |
| NGC 1313, PGC 12286, ESO 82-11, VV 436, AM 0317-664, h 2528, Dun 206, GC 695 | |
Den NGC 1313 ass eng Balkespiralgalaxie am Stärebild Reticulum. Den NGC 1313 huet eng Hellegkeet vu +9,10 mag an eng Wénkelausdehnung vun 9,2 × 7,2 Bouminutten. An der Géigend vum NGC 1313 ass eng weider Balkespiralgalaxie, déi als NGC 1313A (Hubble-Typ SBb) bezeechent gëtt. Am NGC 1313 goufe bis elo zwou Supernovae gesinn, déi SN 1962M (Typ II-P) an SN 1987K (Typ IIb) genannt goufen.
Entdeckung
D'Galaxie NGC 1313 gouf de 27. September 1826 vum schotteschen Astronom James Dunlop entdeckt.
