| αʹ 1 | ιʹ 10 | ρʹ 100 |
| βʹ 2 | κʹ 20 | σʹ 200 |
| γʹ 3 | λʹ 30 | τʹ 300 |
| δʹ 4 | μʹ 40 | υʹ 400 |
| εʹ 5 | νʹ 50 | φʹ 500 |
| ϝʹ ϛʹ στʹ 6 | ξʹ 60 | χʹ 600 |
| ζʹ 7 | οʹ 70 | ψʹ 700 |
| ηʹ 8 | πʹ 80 | ωʹ 800 |
| θʹ 9 | ϙʹ ϟʹ 90 | ϡʹ 900 |
Thēta (Graece θῆτα; in ambabus linguis indeclinabile) est octava alphabeti Graeci littera, quae in lingua antiqua [tʰ] occlusiva alveolaris surda aspirata dicitur, sed inde a saeculo primo sicut nunc in lingua hodierna [θ] fricativa dentalis surda exprimitur. Etiam numerum novem significat.
Quia θάνατος 'mors' littera theta incipit, Graeci eam in suffragiis signum damnationis scribebant. Ut scribit Marcus Valerius Martialis:
- Nosti mortiferum quaestoris, Castrice, signum?
- Est operae pretium discere theta novum.
- Exprimeret quotiens rorantem frigore nasum,
- Letalem iuguli iusserat esse notam.
Itaque theta in epitaphiis graphitisque Latinis significat 'obiit' vel 'mortuus est'.
Nexus interni
- Dies Telluris - et hae littera origo logotypi est.
