Praeconium Communisticum, plenius Praeconium Communisticae Factionis (Germanice: Manifest der Kommunistischen Partei), est liber a Carolo Marx et Friderico Engels ab anno 1847 ad die 21 Februarii anno 1848 scriptus, "anno Europaeo rerum novarum" (anno 1848) editus.
Liber factus est magni momenti ad res hominum gestas, quod rerum novarum cupidis communismi afflatu utilis futurus erat.
In hoc libro, Marx argumentatus est omnes homines aequales esse, igitur proprietatem privam, hereditatis et laborem impuberum abrogari fas putavit. At tributum progressivum fortum, ius educationis, id est, primariae gratiuta omnibus, combinationem agriculturae cum industria atque res communes mediorum productionis esse postulat. Proletariatui seu laboratoribus in capitalismum pugnandum esse iudicat.
Anno 2013 manuscriptum Praeconii Communistici cum "De Capitale" ad tabulam "Memoriae mundi" a Unesco regeretur.
Sententiae
Sententiae libri clarissimae sunt:
- In indice inscriptum est "Proletarii totius mundi, coalescite!"
- "Historia omnis est historia pugnae classis."
- "Omnes status, omnia stantia exhalantur" (in burganorum societate).
- "Post burgaenorum societatem cum classibus et pugna classium, Accisiatio in qua libra evolutio quisque hominis personalis conditio pro omnibus fit."
- "A compilatione commercio mundi, burgania productionibus omnium civitatium qualitatem cosmopolitanam dedit. Contra voluntate reactionarismi, fontem nationalem ex industria pribavit."
- "Operarii patria carent."
- "Communista contemnet, suam intentionem vel opinionem occulare. Proletarii per rem novam communistam nihil deerunt nisi ferriterium."
Fabella
Erwinus Schulhoff oratorium (op. 82) apud hoc Praeconium composuit.
