"Proglas" (crkovnoslov.: ⰒⰓⰑⰃⰎⰀⰔⰟ, Прогласъ, "prědslovje") jest poema, ktora byla napisana v 9. stolětju v Velikoj Moraviji kako prědslovje k prěvodu Evangeĺja na starocrkovnoslovjansky jezyk. Jej avtorom mnet svetogo Kirila, avtora prvogo slovjanskogo alfabeta, glagolice. "Proglas" jest najstarějši jestvujuči pomnik starocrkovnoslovjanskogo jezyka. Vsego v "Proglasu" 110 veršev, každy iz 12 slogov, i 111. veršem jest amin.
Tekst "Proglasa" našel v 1858 godu rosijsky jezykoznavec Aleksandr Giljferding v srbskoj rukopisi 14. stolětja. On takože jest v dvoh starocrkovnoslovjanskyh prěvodah Evangeĺja od 13. i 14. stolětjev i v russkoj rukopisi od 16. stolětja. "Proglas" hvali prěvod Evangeĺja na razumlivy ljudam (slovjanam) jezyk i hvali narodny jezyk kako srědstvo razprostranjeńja prosvěty i nabožnosti. Poema imaje citaty evangelistov i svetogo Pavla.
"Proglas" stavili na muziku několiko razov češske kompozitory, napriklad polny tekst stavil Zdeněk Pololanik v 1980 godu i česti stavil Jiri Pavlica.
Citat
Prěvod prvogo verša "Proglasa" na medžuslovjansky.
Prědslovje jesm svetomu evangelju
Kako proroki prědpověděli sut prědže:
Hristos ide sobrati narody
Ibo světlom jest vsemu světu semu
Se se stalo vo sedmom tysečlětju sěm
Ibo oni rěkli: slěpi budut uviděti
Gluhi uslyšati slovo pisemno
Boga ubo poznati trěba.
