Scientia in le mundo islamic medieval

Le expansion del califatos islamic creava un grande spatio cultural in le qual libros, scientistas e technicas circulava inter le Mediterraneo, le Medio Oriente, Asia Central, Africa e le Peninsula Iberic. Le lingua arabe deveniva un importante lingua commun del erudition scientific, permettente que cognoscentias proveniente de traditiones differente poteva esser traducite, comparate e developpate in un mesme ambiente intellectual.

Le eruditos islamic non se limitava al conservation de textos ancian. Illes traduciva obras grec, persian e sanscrit, ma etiam commentava, criticava, verificava e extendiva lor contento. Le Library of Congress sublinea que le historia moderne del scientia islamic non debe esser reducite al idea que le eruditos islamic simplemente «preservava» le cognoscentia grec pro le posterior Renaissance europee: illes expandava le obras heredate e produceva contributos original.

Durante le califato Abbaside, Baghdad deveniva un del principal centros scientific del mundo. Le movimento de traduction initiava al fin del seculo VIII e continuava durante le seculos sequente. Obras de Grecia, Syria, Persia e India esseva traducite in arabe, creando un base commun pro le studio del mathematica, medicina, astronomia, philosophia e altere disciplinas.

Le institution appellate Casa del Sapientia (Bayt al-Hikma) es frequentemente associate al corte Abbaside de Baghdad e al activitate de traduction e studio. Le Library of Congress usa le establimento del Casa del Sapientia sub le califato Abbaside in 832 como un puncto conventional pro le initio del era auree, ma le movimento scientific esseva in realitate plus large e includeva altere bibliothecas, cortes, hospitales e centros de studio.

Le traduction non esseva un processo de un sol direction. Le eruditos del mundo islamic combinava traditiones grec, iranian, indian e altere con observationes e problemas local. In astronomia, per exemplo, le fontes sanscrit, persian e grec esseva usate insimul pro le elaboration de methodos de calculo e de tabulas astronomic.

Le mathematica esseva un del campos in le qual le scientistas islamic medieval produceva nove methodos e importante innovationes.

Al-Khwarizmi

Muhammad ibn Musa al-Khwarizmi (circa 780–850) esseva un mathematician e astronomo associate al ambiente intellectual de Baghdad. Su obra Kitab al-jabr wa-l-muqabala dava su nomine al disciplina de algebra e presentava methodos systematic pro resolver problemas de equations linear e quadratic.

Al-Khwarizmi scribeva etiam super le numeration indian e le calculo con un systema positional. Le transmission latin de su nomine, Algoritmi, esseva al origine del parola moderne algorithmo. Su obras includeva etiam tractatos de astronomia, geographia e instrumentos scientific.

Le algebra de al-Khwarizmi esseva formulate in linguage rhetoric, sin le notation symbolic moderne. Su methodos tractava le reduction e solution de differentes formas de equations quadratic e includeva applicationes a mensuration, commercio e problemas de hereditate.

Developpamentos ulterior

Le tradition algebraic esseva continuate per mathematicianos como Abu Kamil, al-Karaji, al-Samawal e Omar Khayyam. Le mathematica arabe developpava progressivemente le application del algebra a problemas geometric, le manipulation de potencias e le studio de equations de grado superior.

Omar Khayyam, qui es hodie plus cognoscite como poeta, esseva etiam mathematician e astronomo. Ille classificava equations cubic e studiava lor solutiones geometric per intersectiones de sectiones conic.

Astronomia occupava un position central in le scientia medieval islamic. Le astronomos laborava super le calculo del position del Sol, Luna e planetas, le construction de calendarios, le determination del direction de Mecca e le calculation del horaris del prece e del initio e fin del fasting de Ramadan. Iste demandas religiose contribueva al perfectionamento del observationes e instrumentos astronomic.

Durante le seculos IX–XI, astronomos islamic studiava e criticava le modelos geometric de Ptolemeo. Abd al-Rahman al-Sufi producite un importante catalogo del constellationes e stelle fixe, basate in parte super nove observationes. Al-Biruni scribeva super le movimento del Sol, Luna e planetas, durante que Ibn al-Haytham studiava etiam le effectos del atmosfera super le observation astronomic.

Le astrolabio esseva un del instrumentos plus importante. Illo permitteva determinar le altitude de astros e usar iste information pro calcular tempore e position. Le instrumentos astronomic esseva etiam utilisate in le pratica quotidian e religiose, e le tradition del astrolabio islamic influentiava ulteriormente le production de instrumentos in Europa.

Le activitate astronomic non esseva concentrate in un sol citate. Centros de studio existeva in Baghdad, Cairo, Rayy, Isfahan, Maragha, Samarcanda e altere citates. Le observatorios e le instrumentos permetteva observationes systematic e le preparation de tabulas astronomic de grande precision pro lor epocha.

Le studio del lumine e del vision esseva un altere campo importante. Ibn al-Haytham (circa 965–1040), cognoscite in le Occidente latin como Alhazen, scribeva un importante tractato super le optica e le functionamento del oculo.

Le approcho de Ibn al-Haytham combinava observation, experimentation e analyse mathematic. Su obras super le lumine e le vision contribueva al evolution del tradition optica que ulteriormente influentiava le scientia europee. Le Library of Congress nota que le historia del optica que conduce al telescope moderne passa per un serie de scientistas islamic, inter illes al-Kindi, Ibn Sahl e Ibn al-Haytham.

Le tradition optica esseva ligate al studio del geometria, perspective, refraction e comportamento del lumine. Le obras de Ibn al-Haytham esseva posteriormente cognoscite in Europa per traductiones latin.

Le medicina esseva un del disciplinas plus desenvolvite del mundo islamic medieval. Le medicos disponeva de un grande corpus de textos grec, specialmente le obras de Hippocrate, Galen e Dioscoride, traducite e integrate con observationes e practicas medical local.

Al-Razi

Abu Bakr Muhammad ibn Zakariya al-Razi (circa 865–925), cognoscite in Europa como Rhazes, esseva un medico e polymathe persian. Su Kitab al-Hawi fi al-tibb, appellate Le Libro comprehensive super le medicina, esseva un grande encyclopedia medical que includeva notas super enfermedades, therapia e pharmacologia, assi como observationes clinic del autor.

Al-Razi usava observation e experientia in su practica medical e realisava etiam experimentos concernente substances e medicamentos. Su obras esseva ulteriormente traducite in latin e circulava in Europa medieval.

Ibn Sina

Abu Ali al-Husayn ibn Sina (980–1037), cognoscite como Avicenna, esseva un medico e polymathe persian. Su principal obra medical, Al-Qanun fi al-tibb ("Canon del medicina"), esseva dividite in cinque partes e deveniva un del textos medical plus influente del Medioevo. Le obra esseva traducite in latin e remaneva un texto importante del education medical europee usque al seculo XVII.

Le medicina islamic medieval includeva etiam pharmacologia, chirurgia, oftalmologia e le description systematic de enfermedades. Le transmission de iste obras verso Europa se accelera desde le seculo XII e contribueva al circulation de cognoscentia medical inter le mundo islamic e le Europa latin.

Le studio del geographia esseva alimentate per le commercio, le viages, le administration del territorios e le interesse scientific in le forma del Terra. Al-Khwarizmi produceva un obra geographic con coordenatas de milles de localidades, basate in parte super le Geographia de Ptolemeo ma adaptate al cognoscentias disponibile in le mundo islamic.

In le seculo XII, al-Idrisi compilava pro le corte normanne de Sicilia un grande obra geographic, accompaniate de un representation del mundo. Le tradition geographic islamic esseva influentiate per fontes grec, persian e indian e developpava proprie descriptiones del regiones, citates, routes e conditiones natural.

Al-Biruni esseva un del plus versatile eruditos del periodo. Su interesses includeva mathematica, astronomia, geographia, chronologia, linguistica e scientias natural. Illo scribeva etiam un description extensive del India e del cultura indian, que le Library of Congress considera un obra fundamental del studio occidental del India medieval.

Le tradition scientific islamic comprendeva etiam le studio del materia, del lumine, del calor, del movimento e de numerose transformationes chimic. Le termino medieval alchimia includeva practicas que se trovava al confini inter philosophia natural, medicina, metallurgia e experimentos con substances.

Le eruditos explorava methodos de distillation, sublimation, evaporation e filtration, frequentemente in relation con le preparation de medicamentos e le transformation de substances. Al-Razi, per exemplo, combinava medicina e experimentos chimic e esseva associate al studio systematic de substances e remedios.

Le scientia medieval non esseva separate completemente del technologia. Astronomia necessitava instrumentos de precision, medicina requireva instrumentos chirurgic e pharmacologic, e le geographia esseva associate al cartographia, navigation e calculo. Le astrolabio es un exemplo del relation inter mathematica, astronomia, arteseanate e usos practic.

Le developpamento del scientia dependava de un combination de patronato politic, institutiones educative, bibliothecas, hospitales e reti de eruditos. Le califos, sultanos e altere governatores susteneva scientistas e commissionava traductiones, observationes astronomic, libros e instrumentos.

Le hospitals esseva etiam importante pro le formation medical. Le practica de medicina includeva tanto le studio de textos como le observation de pacientes e le compilation de casos clinic, como se vide in le obras de al-Razi.

Le patronato esseva decentralisate: post le grande centro Abbaside de Baghdad, altere cortes e citates developpava proprie traditiones scientific. Le Met sublinea le importantia de centros como Cairo, Rayy e Isfahan, in addition a Baghdad, pro le studio del astronomia e scientias exacte.

Le scientia in le mundo islamic medieval se disveloppava in societates in le qual le religion esseva un componente central del vita intellectual e social. Le relation inter religion e scientia esseva complexe e variava secundo le disciplina e le epocha.

In astronomia, le necessitate de determinar le direction de Mecca, le horaris del prece, le initio del Ramadan e le calendario lunar dava problemas practic que stimula le precision del calculationes e observationes astronomic.

Al mesme tempore, non tote le practicas intellectual esseva unanimemente acceptate. Le astrologia, per exemplo, esseva practicata e studiate, ma esseva etiam criticate per theologos, juristas e philosophos qui contestava su interpretationes e su compatibilitate con certe conceptiones religiose.

Desde le seculo XII, un numero crescente de obras scientific in arabe esseva traducite in latino, specialmente in centros como Toledo e in le Sicilia normanne. Le obras de al-Khwarizmi, al-Razi, Avicenna, al-Biruni e altere autores entrava assi in le circulation intellectual del Europa latin.

Le transmission includeva mathematica, astronomia, medicina, philosophia natural e optica. Le algebra de al-Khwarizmi e le "Canon del medicina" de Avicenna es exemplos particularmente influente: lor obras esseva traducite in latino e remaneva utilisate in Europa durante longe periodos.

Le transmission non esseva un simple passage del cognoscentia del mundo islamic verso Europa. Le scientia medieval esseva un rete de intercambios in le qual cognoscentias grec, persian, indian, arabic, hebraic e latin se influentiava reciprocamente. Le movimento de traduction in arabe esseva ipse un importante mecanismo de integration de traditiones intellectual diverse.

Le expression «era auree» non significa que le activitate scientific cessava post le seculo XIV. Le centros de studio continuava a producer obras de astronomia, mathematica, medicina, geographia e philosophia in le mundo islamic. Le astronomos de Maragha e Samarcanda, per exemplo, continuava le tradition de observation precise e de construction de instrumentos astronomic.

Le historia del scientia islamic medieval debe dunque esser comprendite como un processo de longe duration, con periodos de intense patronato e innovation, cambios del centros intellectual e transmissiones inter diverse regiones. Le termino «era auree» es utile pro describer un periodo de particular activitate, ma non corresponde a un ruptura simple ante e post un date precise.

Le scientia del mundo islamic medieval ha un importantia particular in le historia global del cognoscentia per tres rationes principal. Primo, illo integrava traditiones scientific de differente origines in un spatio intellectual commun. Secundo, le scientistas produceva nove methodos, instrumentos e obras original in campos como algebra, astronomia, medicina, optica e geographia. Tertio, un parte importante de iste obras esseva ulteriormente traducite e incorporate al tradition scientific europee.

Le legado include tanto conceptos que ha lassate lor nomines in le vocabulario moderne — como algebra e algorithmo — como textos que ha influentiate le education scientific e medical durante plure seculos. Le transmission del mathematica, astronomia, medicina e optica islamic esseva un del plure vias per le qual le cognoscentia scientific medieval circulava inter le culturas de Eurasia e Africa.