factograf
FRP
Sign in

Tasson

Tasson

Meles meles • Chin-tasson, Chin-tês, Tês-chin, Blèrô, Blèrél

Cél articllo est ècrit en arpetan supradialèctâl / ORB lârge.


Meles meles
Dèscripcion de cel’émâge, tot pariér comentâye ce-aprés
Tasson u British Wildlife Centre, Surrey (Anglletèrra).
Cllassement
Règno Animalia
Fôrche Chordata
Sot-fôrche Vertebrata
Cllâssa Mammalia
Sot-cllâssa Theria
Supèr-ôrdre Eutheria
Ôrdre Carnivora
Sot-ôrdre Caniformia
Famelye Mustelidae
Sot-famelye Mustelinae
Genro Meles

Èspèce

Meles meles
(Linnaeus, 1758)

Cârro g·eografico

Dèscripcion de cel’émâge, tot pariér comentâye ce-aprés
En vèrd sus la mapa

Statut de consèrvacion UECN

( LC)
LC : Petiôta prèocupacion

Lo tasson pôrte lo nom scientifico Meles meles. Diont asse-ben lo chin-tasson, lo chin-tês ou ben lo tês-chin dens les montagnes du Sêr du Forês, lo blèrô en doux-três endrêts du Liyonês, na granta partia du Biôjolês, du Rouanês levantenc, du Jarês et de la Comtât arpetana et pués lo blèrél a Sant-Etiève. O est la seconda més grôssa èspèce de Mustèlidos d’Eropa aprés lo golu Gulo gulo. Trapu et bassèt, pôt avengiér 70 cm de long (90 cm avouéc la cova, que mesere a pou prés 20 cm), por 25 a 30 cm u garrot et tant qu’a na vengtêna de kilogramos (12 kg en moyena).

Meles meles at 34 dents. Des côps, presente un mâltru petit-martél dèrriér les dents-de-l’uely.

Il est brâvament recognessâblo per les bendes longitudinâles nêres que pôrte dessus son morro blanc. Cél tasson vit possiblament dens quâsi tota l’Eropa et pués na granta partia de la bise de l’Asia centrâla et de Bise, u mié-jorn du cèrcllo polèro (tant qu’a 2 000 m de hiôt en France).

O est na bétye tèrralyosa, capâbla de bâtir de vâstes tânes « familiâles ».

Read next

In 118 languages

Text from Wikipedia, CC BY-SA 4.0 · Source article