Gino Severini, margolari italiar bat eta futurismo mugimenduaren aitzindarietako bat izan zen.
Gino Severinik, artea eta zientzia uztartzen asmatu zuen, eraikitze zorroztasuna eta asmakuntza irudimena, zoriontasun espresiborik osoena, 1910 eta 1915 bitartean, futurismoaren balio dinamikoak, kubismoaren konstruktiboekin lotu zituenean lortuz.
Giacomo Balla izan zen, Erroman, margolaritza dibisionistan sartu zuen, 1906an Parisen jarraitu zuen joera. Han, margolari kubista garrantzitsuenekin harremana izan zuen: Pablo Picasso, Georges Braque eta Juan Gris, mugimendu horren garapenean parte hartuz, mugimendu honi buruz teorizatzera ere iritsiz Kubismotik klasizismora izeneko 1921eko bere lanean.
1910ean, Margolaritza Futuristaren Manifestua sinatu zuen, manifestu honetara, Umberto Boccioni eta Carlo Carrá elkartzea lortuz. 1912an, Futuristen lehen Erakusketa antolatu zuen.
1924 eta 1934 bitartean, krisi erlijioso baten ondoren, margolaritza erlijiosoan murgildu zen, elizentzako lan ugari eginez, batez ere Suitzako elizentzako.
Bere lana, oraina eta iragana, espazioa eta denbora elkartzen diren ikuspegi kaleidoskopiko bat da, honela, argi eta kolore ikuskizun bat lortuz.
