Beroki, palto Ipar Euskal Herrian, edo soingaineko beste jantzien gainean jartzen den berogarria da. Jantzi luzea da, aldaken azpian behera egiten duena, aurrealdean botoiekin lotzen dena, eta batzuetan gerrikoarekin ere bai. Aurrealdean irekitzen da, mahuka luzeak ditu, eta batzuetan poltsikoak eta kaputxa ere eramaten ditu.
Antzinako persiarrek jada erabiltzen zuten jantzi hori.
Historia
Gaur egun daukan erabilera ordez, garai batean jazten zuenaren estatu soziala ezartzeko balio zuen. Modu horretan, antzinako Erromako hiritar libreak togekin biltzen ziren esklaboengandik bereizteko. Erdi Aroan, epaitegietako nobleek bakarrik zeukaten eramateko pribilegioa. XV. mendean, noble guztientzat zabaldu zen pribilegio hori. Geroago, pixkanaka, janzkera herrikoia bihurtu zen. XIX. mendearen hasieran, berokia lebitak eklipsatu zuen, baina mendearen erdialdetik aurrera berriro itzuli zen, bereziki, forma desberdinetan eta zati mugiezinekin. 1893an azalezko lehen berokiak agertu ziren.
Motak
Hainbat motatako berokiak daude, hala nola, Chesterfiel-ak, Balmacaan-a, poloa, Hegaldikoa, marinel erakoak, mandarin erakoak, mantelekoak, gidariarenak eta ulster-koak. Zehazki, Chesterfield berokiak zaldunaren beroki luzea, ohial grisean, neurrira egokituta eta belusezko lepokoa da,
