STS-120

Το πλήρωμα που επάνδρωσε την πτήση:

Στην πτήση επιστροφής από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό συμπεριλήφθηκε και το πρώην μέλος της 16ης Αποστολής, ο Αμερικανός Μηχανικός Πτήσης Κλέιτον Άντερσον (Clayton Anderson).

Σημειώνεται, ότι η Pamela Melroy ήταν η δεύτερη γυναίκα κυβερνήτης αποστολής διαστημικού λεωφορείου, μετά από την Eileen Collins. Ήταν επίσης και η τρίτη γυναίκα που επιλέχτηκε ως πιλότος διαστημικού λεωφορείου, αφού η Susan Still Kilrain, η οποία έχει εγκαταλείψει την NASA, εν ενεργεία δεν είχε πάρει ανώτερη θέση σε κάποια αποστολή.

Επιπλέον, η Peggy Whitson, που διοικεί το πλήρωμα της αποστολής Expedition 16 που υποδέχθηκε την πτήση STS-120, είναι η πρώτη γυναίκα διοικητής στον διαστημικό σταθμό.

Επίσης ήταν η πρώτη φορά, που πλήρωμα μιας πτήσης Διαστημικού Λεωφορείου και πλήρωμα του ISS διοικούνταν ταυτόχρονα από γυναίκες.

Σύνθεση του πληρώματος πριν από την καταστροφή του Κολούμπια

Αρχικά και πριν από την καταστροφή του Κολούμπια, το πλήρωμα της πτήσης STS-120 ήτανε προσδιορισμένο ως εξής:

Η Μονάδα Harmony

Η πτήση STS-120 παρέδωσε την μονάδα εκτόξευσης 10A στον διεθνή διαστημικό σταθμό (ISS).

• Η μονάδα εκτόξευσης 10A αποτελούνταν από την μονάδα Harmony (επίσης γνωστή ως Node 2, αγγλ. Kόμβος N° 2), η οποία αποτελούνταν από τέσσερις μονάδες μετασχηματιστών συνεχούς ρεύματος DC/DC (DDCU) και τρεις μονάδες αποθήκευσης μηδενικής βαρύτητας (ZSR) και παίζει ρόλο συνδετικού κρίκου ανάμεσα στο κύριο μέρος του σταθμού και επιπλέον μονάδες που μπορούν να συνδεθούν σε αυτόν.

• Η μονάδα εκτόξευσης 10A αποτελούνταν επίσης από το PDGF, ένα σύστημα προσάρτησης ηλεκτροδότησης και ηλεκτρονικών δεδομένων, για τον ρομποτικό βραχίονα του σταθμού.

• Τέλος, η μονάδα εκτόξευσης 10A αποτελούνταν και από την SPDU, μια μονάδα που συνδέει το ηλεκτρικό σύστημα του διαστημικού λεωφορείου με αυτό του διαστημικού σταθμού, εξοικονομώντας έτσι ενέργεια για το διαστημικό λεωφορείο.

Η μονάδα Harmony είναι η πρώτη κατοικήσιμη μονάδα που παραδόθηκε στο σταθμό, μετά την εγκατάσταση του διαμερίσματος πρόσδεσης Πιρς τον Αύγουστο του 2001.

Με την παράδοση της δεύτερης ενότητας στον διαστημικό σταθμό ISS, η πτήση STS-120 έδωσε την δυνατότητα εγκατάστασης των δυο μονάδων επιστημονικών ερευνών, του ευρωπαϊκού Columbus και του ιαπωνικού Kibō. Και οι δύο αυτές μονάδες θα χρησιμοποιήσουν θύρες της μονάδας Harmony, η οποία παρεμβλήθηκε μεταξύ της μπροστινής θύρας της αμερικάνικης εργαστηριακής μονάδας Destiny και της θυρίδας σύνδεσης Pressurized Mating Adapter 2 (PMA-2). Δεδομένου ότι κατά την πτήση STS-120 το διαστημικό λεωφορείο ελλιμενίστηκε στο PMA-2, η εγκατάσταση του Harmony έγινε σε δύο σταδιακές φάσεις. Αρχικά εγκαταστάθηκε στην θύρα της μονάδας Unity. Μετά την αποσύνδεση του διαστημικού λεωφορείου της πτήσης STS-120, ο Canadarm2, ο ρομποτικός βραχίονας του σταθμού, αποσύνδεσε το PMA-2 από το εργαστήριο Destiny και το μετέφερε στην μπροστινή θύρα του Harmony. Στη συνέχεια, ο βραχίονας μετακίνησε το Harmony από την αρχική θέση του, προς την τελική θέση του στην μπροστινή θύρα του Destiny.

Το Φωτόσπαθο των Τζεντάι

Το Ντισκάβερι μετέφερε κατά την διάρκεια της πτήσης STS-120, το Φωτόσπαθο των Τζεντάι που είχε χρησιμοποιηθεί από τον ηθοποιό Μαρκ Χάμιλ στην κινηματογραφική ταινία Ο Πόλεμος των Άστρων: Επεισόδιο 6 - Η Επιστροφή των Τζεντάι με σκοπό να το φέρει στον διαστημικό σταθμό και να το επιστρέψει πάλι πίσω στην γη. Η μεταφορά αυτή έγινε σαν συμβολική πράξη προς τιμή της 30ής επετείου της ταινίας του σκηνοθέτη Τζορτζ Λούκας. Από σύμπτωση το Ντισκάβερι εκτοξεύθηκε στις 11:38 π.μ., ενώ η πρώτη ταινία του Λούκας είχε τον τίτλο THX 1138.

Στις 28 Αυγούστου 2007, ο Chewbacca, χαρακτήρας της ταινίας, παρουσίασε το φωτόσπαθο σε ανώτερους υπαλλήλους της NASA από το διαστημικό κέντρο Χιούστον, σε μια επίσημη τελετή στο διεθνές αεροδρόμιο του Όουκλαντ. Από εκεί το φωτόσπαθο μεταφέρθηκε στο Χιούστον, όπου χαιρετήθηκε από Stormtroopers, τα αυτοκρατορικά στρατεύματα του Νταρθ Βέιντερ. Μετά από την αποπεράτωση της πτήσης STS-120, το φωτόσπαθο επιδεικνύεται στο διαστημικό κέντρο Χιούστον.

Το ενθύμιο των μαθητών

Η πτήση STS-120 μετέφερε επίσης τις υπογραφές πάνω από 500.000 μαθητών που συμμετείχαν στο πρόγραμμα του 2007 με τον τίτλο «Υπογραφές Σπουδαστών στο Διάστημα», που χρηματοδοτήθηκε από κοινού από τη NASA και την Lockheed Martin. Στον εορτασμό της «Ημέρας του Διαστήματος» τον Μάιο του 2007, μαθητές από πάνω από 500 σχολεία έβαλαν την υπογραφή τους σε γιγαντιαίες αφίσες, που στη συνέχεια σκανναρίστηκαν, περάστηκαν επάνω σε ψηφιακό δίσκο, που εκτοξεύτηκε στο διάστημα με την πτήση STS-120.

Η πτήση STS-120 είχε προγραμματιστεί κατά την διάρκεια της τραγωδίας του Κολούμπια για τις αρχές του 2004, καθυστέρησε όμως επανειλημμένα μέχρι τις 23 Οκτωβρίου 2007.

Η NASA σχεδίασε αρχικά την εκτόξευση για τις 20 Οκτωβρίου, αλλά λόγω απαιτήσεων του προγράμματος του διεθνούς διαστημικού σταθμού, η έναρξη αναβλήθηκε για τις 23 Οκτωβρίου.

Λόγω μιας μικρή φθοράς στο κάτω μέρος του Εντέβορ που παρουσιάστηκε στην πτήση STS-118, οι διευθυντές της NASA ανήγγειλαν τον Σεπτέμβριο του 2007 ότι ανέμεναν να προσθέσουν έναν πέμπτο διαστημικό περίπατο στην αποστολή STS-120, με σκοπό να εξεταστεί μια συσκευή επισκευής της θερμικής ασπίδας. Ο έλεγχος αυτός αρχικά ήταν προορισμένος να γίνει στα πλαίσια κάποιας πτήσης του 2008, αλλά μετά από την STS-118, αποφασίστηκε να τον εκτελέσουν πιο σύντομα. Η συσκευή αυτή δεν είχε δοκιμαστεί μέχρι τώρα στο διάστημα, οπότε ο διαστημικός περίπατος θα βοηθούσε στην αξιολόγηση της αποτελεσματικότητά της σε περιβάλλον χαμηλής βαρύτητας.

Χαρακτηριστικά στοιχεία της αποστολής:

• 151η εκτόξευση επανδρωμένης αμερικάνικης αποστολής
• 120ή πτήση διαστημικού λεωφορείου από την STS-1
• 95η αποστολή μετά την καταστροφή του Τσάλλεντζερ
• 7η αποστολή μετά την καταστροφή του Κολούμπια

Προετοιμασία της εκτόξευσης

Μετά από την πτήση STS-118 τον Αύγουστο του 2007, η διεύθυνση της NASA αποφάσισε να κάνει τροποποιήσεις στην εξωτερική δεξαμενή που προβλέπονταν για την πτήση STS-120, και συγκεκριμένα στην ανάρτηση της γραμμής τροφοδοσίας με υγρό οξυγόνο. Η τροποποίηση περιέλαβε την εφαρμογή ενός νέου εύρευστου αφρού, και λεπτότερες τσιμούχες. Η διεύθυνση του προγράμματος των διαστημικών λεωφορείων αποφάσισε να προχωρήσει σε αυτό το μέτρο για να μειώσει την απώλεια αφρού που παρουσιαζόταν από την εποχή της πτήσης STS-114 το 2005. Κατά την εκτόξευση του STS-118 προκλήθηκε μια μικρή φθορά στη θερμική ασπίδα του σκάφους από ένα χοντρό κομμάτι στερεοποιημένου αφρού που προσέκρουσε κατά τη διάρκεια της απογείωσης τον Αύγουστο του 2007. Την εβδομάδα της 17 Σεπτεμβρίου, η διεύθυνση της NASA αποφάσισε να αναβάλει την μεταφορά του Ντισκάβερι στο Κτίριο Συναρμολόγησης Οχημάτων, το λεγόμενο VAB (αγγλ. Vehicle Assembly Building), λόγω διαρροής υδραυλικών υγρών από το δεξί κύριο σκέλος προσγείωσης. Η επισκευή ολοκληρώθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2007, και έτσι το Ντισκάβερι μεταφέρθηκε στο VAB για να συναρμολογηθεί με την εξωτερική δεξαμενή και τους πυραύλους στερεών καυσίμων. Φορτωμένο επάνω στην κινητή πλατφόρμα πυραύλων, το Ντισκάβερι έφθασε στην εξέδρα εκτόξευσης LC-39A στις 30 Σεπτεμβρίου 2007.

Το πλήρωμα της πτήσης STS-120 έφθασε στο Διαστημικό Κέντρο Κέννεντυ την Κυριακή 7 Οκτωβρίου 2007 και άρχισε τις τελικές προετοιμασίες, συμπεριλαμβανομένης της τελικής δοκιμαστικής αντίστροφης μέτρησης, που ήταν προγραμματισμένη για το διάστημα 7 έως 10 Οκτωβρίου.

Στις 9 Οκτωβρίου 2007, η NESC (αγγλ. NASA's Engineering and Safety Center), μια ανεξάρτητη ομάδα επιθεώρησης που οργανώθηκε μετά από την καταστροφή του Κολούμπια το 2003, πρότεινε την αντικατάσταση τριών πλακιδίων reinforced carbon-carbon (RCC) του Ντισκάβερι στο χείλος προσβολής των φτερών, επειδή παρουσίαζαν απώλειες μικρού μέρους της προστατευτικής επίστρωσης πυρίτιου-καρβιδίου.

Η NASA άρχισε να επανεξετάζει το πρόβλημα της οξείδωσης των επιφανειών για αρκετούς μήνες, χρησιμοποιώντας ποικίλες εξειδικευμένες εξεταστικές μεθόδους, συμπεριλαμβανομένης της θερμογραφίας. Οι εξετάσεις έδειξαν ότι η κατάσταση της επιφάνειας δεν είχε επιδεινωθεί κατά τη διάρκεια των προηγούμενων δύο πτήσεων του Ντισκάβερι, και οι μηχανικοί του οχήματος κατέληξαν τον Αύγουστο στο συμπέρασμα ότι το Ντισκάβερι ήταν έτοιμο για εκτόξευση. Σε περίπτωση που αποφασιζόταν αλλαγή των πλακιδίων, το Ντισκάβερι θα επέστρεφε στο VAB και η εκτόξευση θα καθυστερούσε.

Τελικά, στις 16 Οκτωβρίου 2007, η διεύθυνση της NASA ολοκλήρωσε την έκθεση ετοιμότητας πτήσης, και οργάνωσε μια συνέντευξη τύπου για να αναγγείλει το πρόγραμμα της αποστολής. Τα προβλήματα των RCC που αναφέρθηκαν από την NESC φάνηκαν να μην είναι και τόσο σημαντικά, αφού η NESC είχε στοιχεία θερμογραφικών μετρήσεων πριν από την πτήση του Εντέβορ και τα σύγκρινε με αυτά του Ντισκάβερι, χωρίς να επιβεβαιώσει κάποιο κίνδυνο. Το πόρισμα δεν παρουσίασε καμία σημαντική διαφορά μεταξύ των επιφανειών πριν από την πτήση STS-114, και τη σημερινή τους κατάσταση, πράγμα που έδειχνε ότι η κατάσταση της επίστρωσης δεν είχε επιδεινωθεί κατά τη διάρκεια των προηγούμενων πτήσεων. Η NASA ανήγγειλε στην ιστοσελίδα του Ντισκάβερι, ότι «το πλήρωμα μπορεί να πραγματοποιήσει την αποστολή τους χωρίς να διατρέχει κίνδυνο αν δεν αντικατασταθεί η επίστρωση».

Τρίτη 23 Οκτωβρίου (πρώτη μέρα της πτήσης, εκτόξευση)

Το Ντισκάβερι εκτοξεύτηκε όπως είχε προγραμματιστεί στις 15:38 UTC.

Κατά τα τελευταία λεπτά της αντίστροφης μέτρησης, ένα κομμάτι πάγου, διαστάσεων 10,2 cm Χ 1,3 cm παρατηρήθηκε στους αγωγούς υδρογόνου μεταξύ του σκάφους και των εξωτερικών δεξαμενών.

Η ομάδα επιθεώρησης διατάχτηκε να γυρίσει στην εξέδρα εκτόξευσης, κάτι που και στο παρελθόν έχει γίνει, για να ελέγξει από κοντά την συγκέντρωση πάγου. Οι ελεγκτές πτήσης της NASA έκριναν τα κομμάτια πάγου πάρα πολύ μικρά για να αποτελέσουν απειλή για τη θερμική ασπίδα του σκάφους. Ο πάγος ήταν κολλημένος σε ένα κομμάτι Kapton κοντά στην πυροτεχνική βαλβίδα LH2.

Διάφορα δοκιμαστικά είχανε δείξει στο παρελθόν ότι ο πάγος σε αυτό το σημείο του σκάφους, θα αποσπασθεί πιθανώς κατά την πυροδότηση των κύριων μηχανών. Σε κάποιο άλλο σημείο, ίσως να παρουσίαζε απειλή στο κρίσιμο μέρος της απογείωσης. Παρά αυτές τις ανησυχίες, η εκτόξευση συνεχίστηκε σύμφωνα με το πρόγραμμα. Η πρόβλεψη καιρού για την εκτόξευση έδινε αρχικά πιθανότητα 60% για συνθήκες δυσοίωνες για απογείωση. Οι υπεύθυνοι για την πρόγνωση του καιρού παρακολουθούσαν την εξέλιξη μιας εισερχόμενης θύελλας, αλλά ο καιρός παρέμεινε ευτυχώς ευνοϊκός.

Της εκτόξευσης παρευρέθη ο σκηνοθέτης Τζορτζ Λούκας.

Σε μια συνέντευξη Τύπου μετά από την εκτόξευση, η διεύθυνση της NASA σημείωσε μερικά «γεγονότα» που αφορούσαν αποκολλημένα κομμάτια, τα οποία όμως συνέβησαν αργότερα κατά την άνοδο του σκάφους, μετά την περίοδο μέγιστης αεροδυναμικής ταχύτητας, οπότε δεν προκάλεσαν ανησυχία.

Τετάρτη 24 Οκτωβρίου (δεύτερη μέρα της πτήσης)

Το πλήρωμα της πτήσης STS-120 πέρασε την πρώτη ημέρα του στο διάστημα πραγματοποιώντας την επιθεώρηση των πλακιδίων RCC, χρησιμοποιώντας τον βραχίονα τηλεμεταχειρισμού (SRMS), και τον βραχίονα συστήματος αισθητήρων τροχιακού οχήματος (OBSS).

Το πλήρωμα εκτέλεσε διάφορες δραστηριότητες, όπως την επιθεώρηση των διαστημικών στολών, ή μονάδων κινητικότητας διαστήματος (αγγλ. Extravehicular Mobility Unit, EMU) που θα χρησιμοποιηθούν στους διαστημικούς περιπάτους (αγγλ. EVA), και κάνοντας κάποιες προκαταρκτικές εργασίες για τον ελλιμενισμό στο διεθνή διαστημικό σταθμό.

Ο John Shannon, αναπληρωματικός διευθυντής προγράμματος και πρόεδρος της ομάδας διαχείρισης αποστολής (MMT) σημείωσε κατά τη διάρκεια της ενημέρωσης Τύπου, ότι κατα τα φαινόμενα δεν παρουσιάζεται καμία ανησυχία.

Πέμπτη 25 Οκτωβρίου (τρίτη μέρα της πτήσης)

Το πλήρωμα της πτήσης STS-120 διεκπεραίωσε όλες τις προκαταρκτικές διαδικασίες για το σύνδεση με τον ISS τελειώνοντας με το Rendezvous Pitch Maneuver (RPM), μια περιστροφή του οχήματος 360ο προκειμένου να φωτογραφηθεί κάθε του πλευρά από τον διαστημικό σταθμό, που άρχισε στις 11:34 UTC.

Μετά από την διαδικασία του RPM, το πλήρωμα πήρε έγκριση να ελλιμενιστεί στην αποβάθρα του διαστημικού σταθμού, και προχωρώντας επέτυχε την ολοκλήρωση της διαδικασίας στις 12:40 UTC.

Μετά τον ελλιμενισμό τα δύο πληρώματα, του σκάφους και του σταθμού, έκαναν έναν γενικό έλεγχο της ασφάλειας του σταθμού, και στην συνέχεια το τροποποιημένο διαστημικό κάθισμα του Daniel Tani μεταφέρθηκε από το Ντισκάβερι στο Soyuz TMA-11, ενώ το κάθισμα του Clayton Anderson μεταφέρθηκε στο Ντισκάβερι. Έτσι αποπερατώθηκε η αποστολή 16 για το Anderson, ενώ άρχισε για τον Tani.

Τα πληρώματα επίσης ενημερώθηκαν ότι σύμφωνα με την ανάλυση των φωτογραφιών από το RPM, δεν υπήρχε λόγος για ιδιαίτερη επιθεώρηση της θερμικής ασπίδας.

Κατά τα άλλα ο Shannon επιβεβαίωσε ότι το σκάφος είναι σε άριστη κατάσταση και ότι το κομμάτι του πάγου που είχε παρατηρηθεί κατά την εκτόξευση δεν φαίνεται να προκάλεσε κάποια ζημιά. Ενώ η εξέταση του περιστατικού δεν έχει ολοκληρωθεί, το σκάφος φαίνεται σε καλή κατάσταση.

Παρασκευή 26 Οκτωβρίου (τέταρτη μέρα της πτήσης)

Τα δύο πληρώματα άρχισαν την ημέρα με την προετοιμασία του πρώτου διαστημικού περιπάτου της αποστολής, που άρχισε στις 10:02 UTC, και τελείωσε στις 16:16 UTC.

Οι δυο αστροναύτες, ο Scott Parazynski και ο Douglas Wheelock ολοκλήρωσαν επιτυχώς όλες τις δραστηριότητες του περιπάτου, συμπεριλαμβανομένης της προετοιμασίας της εκφόρτωσης του Harmony από το Ντισκάβερι.

Οι Wilson, Tani, και Anderson, που έλεγχαν το ρομποτικό βραχίονα του διαστημικού σταθμού, με την βοήθειά του ξεφόρτωσαν το Harmony από το Ντισκάβερι και το μετέφεραν στο σημείο ένωσης με το Unity. Στις 15:38 UTC, οι εργασίες ένωσης του Harmony με τον διαστημικό σταθμό αποπερατώθηκαν.

Με την προσθήκη της νέας μονάδας, ο διαστημικός σταθμός προεκτάθηκε κατά 75 κυβικά μέτρα, σχεδόν 20% του μέχρι τότε ζωτικού χώρου του σταθμού.

Στη συνεδρίαση της Ομάδας Διαχείρισης Αποστολής, οι διευθυντές ενέκριναν την λειτουργία της θερμικής ασπίδας για την επανείσοδο στην ατμόσφαιρα, λέγοντας ότι προς το παρόν δεν απαιτείται ιδιαίτερη επιθεώρηση, σημειώνοντας όμως ότι η επιθεώρηση θα γίνει τη δέκατη τρίτη ημέρα της αποστολής μετά από τον διαχωρισμό από τον διαστημικό σταθμό.

Ο John Shannon ανέφερε ότι η διεύθυνση αποφάσισε να προσθέσει μια επιπλέον εργασία στον δεύτερο διαστημικό περίπατο, και ζήτησε από τους αστροναύτες να επιθεωρήσουν οπτικά το Solar Alpha Rotary Joint (SARJ) από την εξωτερική πλευρά, επειδή ο αρμός ένωσης παρουσίαζε κάποιες δονήσεις εδώ και ενάμιση μήνα. Αν και δεν έχουν παρουσιαστεί κάποιες σημαντικές φθορές μέχρι τώρα, ο Tani θα αφαιρέσει τα μονωτικά καλύμματα για να φωτογραφίσει τα μπουλόνια στην ένωση μιας και θα ήταν κοντά στο σημείο αυτό κατά τη διάρκεια του περιπάτου.

Σάββατο 27 Οκτωβρίου (πέμπτη μέρα της πτήσης)

Τα δύο πληρώματα πραγματοποίησαν τις προκαταρκτικές διαδικασίες για την είσοδό τους στο Harmony. Συνέδεσαν τα καλώδια για την ηλεκτροδότηση και τα δεδομένα. Στις 12:24 UTC ώρα άνοιξαν την θύρα πρόσβασης, και το πλήρωμα έλαβε την άδεια εισόδου. Πρώτοι εισήλθαν οι αστροναύτες Whitson και Nespoli και, φορώντας μάσκες, εγκατέστησαν έναν προσωρινό αεραγωγό, για να αποκαταστήσουν την κυκλοφορία του αέρα μέσω των φίλτρων του σταθμού. Στην αρχή, και μέχρι να γίνει η ανταλλαγή του αέρα, η παραμονή στον κόμβο είναι περιορισμένη για μικρό χρονικό διάστημα μόνο και σε μικρό αριθμό του πληρώματος για λόγους υγείας. Το πλήρωμα στην συνέχεια θα αφαιρέσει περίπου 700 βίδες και μπουλόνια που συγκρατούν όλα τα διάφορα κινητά τμήματα του εξοπλισμό (αντικείμενα, καπάκια κλπ), που είχαν μεν προβλεφθεί για την αποφυγή ζημιών κατά τη διάρκεια της εκτόξευσης, δεν χρειάζονται δε στο διάστημα. Αφού λοιπόν το σύστημα κλιματισμού δούλεψε κάμποσες ώρες, τα δύο πληρώματα έδωσαν μια συνέντευξη τύπου μέσα από το Harmony στα κανάλια CBS, Fox News και WHAM-TV.

Κυριακή 28 Οκτωβρίου (έκτη μέρα της αποστολής)

Τα δύο πληρώματα ξεκίνησαν την ημέρα τους από τις 05:08 UTC, και άρχισαν τις προετοιμασίες για τον δεύτερο διαστημικό περίπατο (αγγλ. EVA). Ο Parazynski και ο Tani βγήκανε στο διάστημα και άρχισαν τον περίπατο στις 09:32, μιάμιση ώρα νωρίτερα από ότι ήταν προγραμματισμένο.

Οι αστροναύτες άρχισαν με την αποσύνδεση του ζευκτού P6, αφαιρώντας τις συνδέσεις με το ζευκτό Z1, ενώ οι συνάδελφοί τους, ο Wilson και ο Wheelock από μέσα από τον σταθμό και χρησιμοποιώντας το ρομποτικό βραχίονα μετακίνησαν το P6 λίγο πιο πέρα σε ασφαλές μέρος όπου και το "στάθμευσαν" για την επόμενη νύχτα.

Αστειευόμενος ο Parazynski κάποια στιγμή λέει στον Wilson: "Don't drop it! (κοίτα μη σου πέσει!)", και μετά συνεχίζοντας την εργασία εγκατέστησε κιγκλιδώματα επάνω στο Harmony, ενώ ο Tani πήγε να επιθεωρήσει τα στοιχεία που του ζήτησαν οι μάνατζερ, συμπεριλαμβανομένων των κιγκλιδωμάτων στο βαγονάκι Crew and Equipment Translation Aid (CETA), που όπως πιστεύεται ήταν η πιθανή αιτία για την φθορά στο διαστημικό γάντι του Rick Mastracchio της πτήσης STS-118.

Ο Tani σημείωσε ότι το κιγκλίδωμα φαινότανε να είναι άθικτο, χωρίς εμφανείς αιχμηρές κόψεις. Ο Tani κατόπιν πλησίασε στο Solar Alpha Rotary Joint (SARJ) που παρουσίαζε δονήσεις εδώ και ένα μήνα. Αφαίρεσε το κάλυμμα από τον αρμό, και ενημέρωσε την ομάδα του ότι είδε μερικά ρινίσματα μετάλλου, αλλά και ενδείξεις φθοράς όπως και αποχρωματισμό σε έναν από τους δακτυλίους μέσα στην ένωση. "Είναι σαν το αποτέλεσμα που έχεις με το μέταλλο, ρινίσματα σιδήρου και βάζεις μαγνήτη από κάτω και στέκονται όρθια." Ο Tani πήρε δείγματα από τα ρινίσματα, και θα τα στείλει στη γη με το διαστημικό λεωφορείο για περαιτέρω ανάλυση.

Δευτέρα 29 Οκτωβρίου (έβδομη μέρα της αποστολής)

Τα δύο πληρώματα συνέχισαν τις εργασίες. Μετακίνησαν το P6 από την θέση που το είχανε προσωρινά τοποθετήσει και το μετέφεραν από το ρομποτικό βραχίονα του σταθμού, στο ρομποτικό βραχίονα του διαστημικού λεωφορείου. Το πλήρωμα κίνησε έπειτα το βραχίονα του διαστημικού σταθμού κατά μήκος του κινητού μεταφορέα σε μια νέα θέση όπου και θα το συνδέσουν την Τρίτη στη νέα θέση του με το ζευκτό P5.

Η Whitson έκανε ένα πείραμα με τα δείγματα που συνέλεξε ο Tani την προηγούμενη μέρα από το SARJ στον διαστημικό του περίπατο της Κυριακής. Με έναν μαγνήτη και μία κόλλα χαρτί, εξέτασε και εξακρίβωσε, ότι τα δείγματα που συλλέχθηκαν από τον Tani μετακινούνται κάτω από την επίδραση του μαγνητικού πεδίου του μαγνήτη και άρα είναι μεταλλικά.

Το πείραμα αυτό επιβεβαίωσε ότι τα δείγματα που συλλέχθηκαν από τον Tani περιείχαν σίδηρο, αποκλείοντας έτσι διάφορες άλλες πιθανές πηγές προέλευσης τους, π.χ αλεξιθερμικά καλύμματα, που ως γνωστόν είναι κατασκευασμένα από επαλουμινωμένο mylar.

Η ομάδα διαχείρισης της αποστολής συζήτησε το θέμα του SARJ με την ομάδα του διαστημικού σταθμού, και αποφάσισαν να προσθέσουν μία ακόμα ημέρα ελλιμενισμού, μεταξύ της ενδέκατης και της δωδέκατης ημέρας της πτήσης.

Το νέο σχέδιο άλλαξε τους στόχους του τέταρτου διαστημικού περιπάτου της αποστολής, έτσι ώστε αντί να κάνουν δοκιμαστικό των υλικών επισκευής της θερμικής ασπίδας, να επιθεωρήσουν πιο λεπτομερειακά το SARJ.

Σύμφωνα με το νέο παρατεταμένο πρόγραμμα πτήσης, το Ντισκάβερι θα αποσυνδεθεί στις 5 Νοεμβρίου για να προσγειωθεί την Τετάρτη, 7 Νοεμβρίου, στις 5:11 π.μ. ώρα EST.

Τρίτη 30 Οκτωβρίου (όγδοη μέρα της αποστολής)

Τα δύο πληρώματα πέρασαν το πρωί με την προετοιμασία του τρίτου διαστημικού περιπάτου της αποστολής, ο οποίος άρχισε στις 08:45 UTC. Ο περίπατος είχε ως αποτέλεσμα την ολοκλήρωση της εγκατάστασης του συμπλέγματος ηλιακών συλλεκτών P6 με τον σκελετό P5, και τελείωσε στις 15:53 UTC. Μετά την σύνδεση του P6, οι αστροναύτες άρχισαν την διαδικασία επέκτασής του. Το πρώτο τμήμα, το κομμάτι 2B, αναπτύχθηκε κανονικά και χωρίς προβλήματα. Κατά τη διάρκεια της επέκτασης του δεύτερου τμήματος, του 4B, το πλήρωμα σταμάτησε όταν αντιμετώπισε μια δυσκολία. Βάσει φωτογραφιών που πήραν, φαίνεται να έχει παρουσιαστεί μια σχισμή στα θερμομονωτικά καλύμματα του τμήματος.

Κατά τη διάρκεια μιας ενημέρωσης Τύπου, ο διευθυντής του προγράμματος ISS, ο Mike Suffredini είπε ότι το πλήρωμα πήρε φωτογραφίες υψηλής πιστότητας του συλλέκτη ηλιακής ενέργειας, και ότι οι φωτογραφίες θα αναλυθούν ολονυχτίς προκειμένου να καθορίσουν τις επόμενες ενέργειες που χρειάζονται.

Ο Sufredini ανέφερε ότι ο συλλέκτης επεκτάθηκε κατά το 90%, και ήδη παράγει την αναμενόμενη ηλεκτρική ενέργεια που χρειάζεται ο σταθμός. Πρακτορεία ειδήσεων ανέφεραν ότι το ηλεκτρικό ρεύμα που μπορεί να παράγει αυτή τη στιγμή ο σταθμός, δεν θα επαρκέσει για την ηλεκτροδότηση της ευρωπαϊκής επιστημονικής μονάδας Columbus. Οι αστροναύτες δεν πρόσεξαν την ζημιά κατά τη διάρκεια της εγκατάστασης, επειδή τους τύφλωνε το φως του ήλιου.

Τετάρτη 31 Οκτωβρίου (ένατη μέρα της αποστολής)

Το πλήρωμα έκανε διάφορες εργασίες, συμπεριλαμβανομένης της προετοιμασίας για τον τέταρτο διαστημικό περίπατο, της εγκατάστασης ενός ντουλαπιού μηδενικής βαρύτητας στο Harmony, και κάνοντας μερικά από τα προγραμματισμένα πειράματα.

Ο Nespoli και ο Melroy συμμετείχαν σε μια εκδήλωση δημόσιων σχέσεων (αγγλ. Public Affairs event, PAO), και δέχθηκαν ένα τηλεφωνικό μήνυμα από τον Πρόεδρο της Ιταλικής Δημοκρατίας, Τζόρτζιο Ναπολιτάνο. Το σύνολο του πληρώματος συμμετείχε σε μια δεύτερη εκδήλωση, δεχόμενο κλήσεις από διάφορα πρακτορεία ειδήσεων από ΗΠΑ, Ευρώπη και Ρωσία.

Γύρω στις 15:00 UTC, ο έλεγχος της αποστολής ενημέρωσε το πλήρωμα ότι ο προγραμματισμένος διαστημικός περίπατος για την Πέμπτη θα αναβαλλόταν είτε για την Παρασκευή, ή και για το Σάββατο, έτσι ώστε να μπορέσουν να αναπτύξουν ένα νέο σχέδιο διαστημικού περιπάτου, που θα περιείχε την λύση του προβλήματος της βλάβης των ηλιακών συλλεκτών.

Πέμπτη 1 Νοεμβρίου (δέκατη μέρα της αποστολής)

Αφού ξυπνήσανε το πρωί, το πλήρωμα ενημερώθηκε ότι ο τέταρτος διαστημικός περίπατος αναβλήθηκε για μια μέρα λόγω της αξιολόγησης και του εκ νέου προγραμματισμού των εργασιών.

Το πλήρωμα συγκεντρώθηκε στην μονάδα Harmony για να συζητήσει με τον πρώην Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών Μπους και τη σύζυγό του, Μπάρμπαρα, που βρίσκονταν σε επίσκεψη στο Διαστημικό Κέντρο Johnson.

Κατά τα άλλα το πλήρωμα ασχολήθηκε με την συναρμολόγηση και τη διαμόρφωση του εξοπλισμού και των εργαλείων που θα χρησιμοποιήσουν για την επισκευή των συλλεκτών ηλιακής ενέργειας. Η ρωγμή βρίσκεται σε μια από τις αρθρώσεις που στηρίζουν το όλο πανό. Ένα από τα εργαλεία αποκαλείται «μανικετόκουμπο» και θα χρησιμεύσει ως υπόβαθρο και συνδετήρας για να ανακουφίσει την πίεση από την ευαίσθητη περιοχή, μεταφέροντας το βάρος από την άρθρωση, στο μανικετόκουμπο.

Το μανικετόκουμπο αποτελείται από δύο καλώδια, με μια θηλιά στα δύο άκρα τους, τα οποία θα περαστούν σαν κλωστή μέσα από ήδη υπάρχουσες ενισχυμένες οπές στο αλουμίνιο της εγκατάστασης.

Το σχέδιο για τον διαστημικό περίπατο είναι ως εξής: Ο βραχίονας του διαστημικού σταθμού θα συνδεθεί με τον βραχίονα επιθεώρησης του διαστημικού λεωφορείου, και με μια επέκταση στο τέλος του, ο Parazynski θα φθάσει στο σημείο που θέλει επισκευή, ενώ ο Wheelock θα τον καθοδηγεί και θα ενημερώνει την υπόλοιπη ομάδα.

Για να εκπληρώσουν το νέο πρόγραμμα, το πλήρωμα άλλαξε το ωράριο ύπνου, έτσι ώστε να προσγειωθούν την Τετάρτη με το φως της ημέρας, αντί για την αρχικά προγραμματισμένη προσγείωση τα χαράματα. Ο πέμπτος διαστημικός περίπατος που είχε προγραμματιστεί για την 16η αποστολή αναβλήθηκε και θα πραγματοποιηθεί από το πλήρωμα του σταθμού μετά από την αποχώρηση του διαστημικού λεωφορείου.

Παρασκευή 2 Νοεμβρίου (ενδέκατη μέρα της αποστολής)

Τα πληρώματα του διαστημικού λεωφορείου και του σταθμού πέρασαν την ημέρα συζητώντας με την διεύθυνση στο έδαφος περί του νέου σχεδίου του διαστημικού περιπάτου. Εκτος αυτού, το πλήρωμα τοποθέτησε τον κινητό μεταφορέα και τον βραχίονα του σταθμού στο τέλος της γέφυρας ζεύξης, όπως προβλέπει το σχέδιο για να φθάσει στο σημείο της επισκευής. Ο διαστημικός περίπατος του Σαββάτου θα ήταν η πρώτη λειτουργική χρήση του συστήματος αισθητήρων τροχιακών βραχιόνων σαν πλατφόρμα εργοταξίου, αν και κατά την διάρκεια της πτήσης STS-121 είχε γίνει προνοητικό δοκιμαστικό που έδειξε ότι ο βραχίονας θα μπορούσε να παρέχει μια σταθερή πλατφόρμα εργασίας για τέτοια δραστηριότητα.

Σάββατο 3 Νοεμβρίου (δωδέκατη μέρα της αποστολής)

Η μέρα ξεκίνησε με το μουσικό θέμα από τον πόλεμο των άστρων. Ο σταθμός και τα πληρώματα προετοιμάστηκαν για τον τέταρτο διαστημικό περίπατο της αποστολής.

Ο διαστημικός περίπατος άρχισε στις 10:03 UTC. Ο Παραζίνσκι βγήκε στο διάστημα και αφού συνδέθηκε με το APFR προωθήθηκε στο σημείο της βλάβης. Με αργές κινήσεις και καθοδηγούμενος από τον Γουήλοκ και την επίγεια ομάδα, ο Παραζίνσκι προσάρμοσε τα πέντε μανικετόκουμπα, και έπειτα απομακρύνθηκε λίγο για να επιθεωρήσει την εργασία του. Μέσα στο σταθμό, το πλήρωμα συνέχισε πολύ προσεκτικά με την επέκταση του συστήματος φωτοηλεκτρικών κυττάρων μέχρι τις 15:23 UTC. Κατά τη διάρκεια της επισκευής, ξέφυγαν δύο τανάλιες και έφυγαν αιωρούμενες στο διάστημα, ενώ το πλήρωμα τις έβλεπε από το παράθυρο να απομακρύνονται αργά αλλά σταθερά. Ευτυχώς δεν δημιούργησαν καμιά ζημιά. Μετά από πρόσθετες επιθεωρήσεις του 2B και του 4B ο Παραζύνσκι και ο Γουήλοκ τελείωσαν τον διαστημικό περίπατο στις 17:22 UTC.

Ο Παραζίνσκι έχει ολοκληρώσει επτά διαστημικούς περιπάτους συνολικής διάρκειας 47 ωρών και 05 λεπτών, λαμβάνοντας την 5η θέση ως προς την συνολική διάρκεια διαστημικών περιπάτων. Ο Γουήλοκ έχει ολοκληρώσει τρις διαστημικούς περιπάτους συνολικής διάρκειας 20 ωρών και 41 λεπτών. Η συνολική διάρκεια των διαστημικών περιπάτων της αποστολής STS-120 ήταν 27 ώρες και 14 λεπτά.

STS-320

STS-320 είναι ο κωδικός της αποστολής Υποστήριξης Πληρώματος Διαστημικού Λεωφορείου Εκτάκτου Ανάγκης που θα εκτοξευόταν σε περίπτωση που το Ντισκάβερι πάθαινε κάποια βλάβη κατά τη διάρκεια της πτήσης STS-120. Πρόκειται για μια τροποποιημένη έκδοση της αποστολής STS-122. Σε περίπτωση ανάγκης θα εκτοξευόταν στις 5 Ιανουαρίου 2008 με πλήρωμα τέσσερα από τα έξι μέλη του πληρώματος της STS-122.

• Official STS-120 Mission Page Αρχειοθετήθηκε 2008-11-15 στο Wayback Machine.
• STS-120 Overview Αρχειοθετήθηκε 2017-06-03 στο Wayback Machine.
• STS-120 Fact Sheet - NASA Αρχειοθετήθηκε 2017-02-16 στο Wayback Machine.
• NASA STS-120 Launch countdown milestones and timeline Αρχειοθετήθηκε 2017-06-02 στο Wayback Machine.