NGC 4147

Το NGC 4147 είναι σφαιρωτό σμήνος στον αστερισμό Κόμη Βερενίκης. Ανακαλύφθηκε από τον Γερμανοβρετανό αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ στις 14 Μαρτίου 1784. Ο Χέρσελ το περιέγραψε ως «πολύ φωτεινό, αρκετά μεγάλο, βαθμιαία λαμπρότερο προς το μέσον». Το φαινόμενο μέγεθός του είναι 10,74, οπότε είναι ορατό με μεγάλα κιάλια, και απέχει περίπου 60 χιλιάδες έτη φωτός από τη Γη, όντας στο σχετικώς υψηλό γαλαξιακό πλάτος των 77,2°.

Είναι ένα σχετικώς μικρό σφαιρωτό σμήνος: εκτιμάται ότι είναι το 112ο σε απόλυτη λαμπρότητα μεταξύ των γνωστών σφαιρωτών σμηνών του Γαλαξία μας. Με βάση το φάσμα του, θεωρείται σμήνος τύπου Oosterhoff I (OoI), παρά το ότι έχει σχετικώς μικρή μεταλλικότητα. Στην πραγματικότητα έχει τη μικρότερη μεταλλικότητα από όλα τα γνωστά σμήνη τύπου OoI.

Το NGC 4147 βρίσκεται σε απόσταση 70,4 ± 7,5 χιλιάδες έτη φωτός από το κέντρο του Γαλαξία μας και είναι σχετικώς απομονωμένο από τα άλλα σφαιρωτά σμήνη του. Η θέση του σμήνους αυτού το καθιστά πιθανό μέλος του λεγόμενου «Ρεύματος του Τοξότη», δηλαδή είναι δυνατόν να έχει συλληφθεί βαρυτικά από τον Γαλαξία αποχωριζόμενο από τον Σφαιροειδή Νάνο του Τοξότη. Σε χάρτη περιγραμμάτων φωτεινότητας, το σμήνος εμφανίζει παλιρροϊκούς βραχίονες σε σχήμα S, που εκτείνονται προς τα βόρεια και τα νότια σε μήκος πολλών μέσων ακτίνων από το κέντρο του σμήνους. Τέτοια χαρακτηριστικά προβλέπονται για σφαιρωτά σμήνη που ακολουθούν ελλειπτικές τροχιές και βρίσκονται στο «απογαλάκτιο» της τροχιάς τους περί το κέντρο του Γαλαξία. Στο NGC 4147 έχουν εντοπισθεί 19 υποψήφιοι μεταβλητοί αστέρες τύπου RR Λύρας.