Staljinizam

Staljinizam predstavlja način upravljanja i vođenja politike koju je prakticirao Josif Staljin (1878–1953) u periodu od 1920-ih do 1953. godine, po kome je termin i nazvan. Staljinističke ideje, razvijene u Sovjetskom Savezu, nalažu ubrzanu industrijalizaciju, totalitarističku državu, kolektivizaciju poljoprivrede, kult ličnosti, i stavljanje interesa stranih komunističkih partija ispod interesa Komunističke partije Sovjetskog Saveza. 

Staljinizam je promovirao zaoštravanje klasne borbe, vršenje nasilja pomoću državnog aparata s ciljem uklanjanja svih koji podupiru buržoaziju, koju je staljinistička doktrina smatrala preprekom u komunističkoj revoluciji. Ovakav stav rezultirao je masovnim nasiljem političke prirode i progonima tih osoba. "Neprijatelji" nisu bili samo pripadnici buržoazije, već i članovi radničke klase za koje se sumnjalo da gaje simpatije nekompatibilne sa revolucijom. 

Svrha staljinističke industrijalizacije službeno je bila ubrzanje napretka prema dostizanju komunizma. Naglašavala se potreba sa takvim ubrzanim razvojem zbog ekonomskog zaostajanja Sovjetskog Saveza u poređenju sa drugim državama, uglavnom Zapadne Evrope. Kao drugi razlog navodila se potreba za jakom industrijom, bez koje se socijalističko društvo ne može suprotstaviti vanjskim i unutrašnjim neprijateljima komunizma. Nagla industrijalizacija bila je popraćena masovnom kolektivizacijom poljoprivrede i sveobuhvatnom urbanizacijom. Urbanizacijom su se brojna mala sela pretvorila u industrijske gradove. Radi ubrzanja industrijalizacije, Staljin je uvozio materijale, ideje, znanje i radnike iz Evrope i SAD-a, te sklopio ugovore s velikim američkim korporacijama, poput Ford Motor Companyja, koje su pod nadzorom države učestvovale u razvoju temelja sovjetske industrije od 1920-ih do 1930-ih godina. Nakon izvršenja ugovora, operacije su preuzela sovjetska državna preduzeća.