ITER

ITER (originalno skraćenica od International Thermonuclear Experimental Reactor) je međunarodni istraživački i inženjerski projekt iz oblasti nuklearne fuzije, koji trenutno gradi svjetski najveći i najnapredniji eksperimentalni nuklearni fuzijski reaktor vrste tokamak u mjestu Cadarache na jugu Francuske. Cilj ITER projekta je da napravi dugo čekani prelaz od eksperimentalnih studija iz plazma fizike, do električnih centrala punog proizvodnog kapaciteta, na fuzijski pogon. Projekt finansiraju i vode sedam članica, entiteta: Evropska unija (EU), Indija, Japan, Narodna Republika Kina, Rusija, Južna Koreja i SAD. EU, kao domaćinski dio kompleksa ITER, učestvuje sa 45% u podmirenju troškova, dok ostale članice daju po 9% doprinosa, svaka Organizacija za atomsku energiju Irana je kompletirala preliminarne poslove za pristup Irana ITER-u.

Sam ITER fuzijski reaktor je dizajniran da proizvodi 500 megavata izlazne snage sa 50 megavata ulazne snage, odnosno da proizvede 10 puta više energije, nego što je potrošio. Za ovu mašinu se očekuje da pokaže princip dobijanja više energije iz fuzijskog procesa, nego što je u procesu utrošeno za pokretanje, i to je nešto, što nije dostizano sa prethodnim fuzionim reaktorima. Izgradnja postrojenja je počela 2007., a prva plazma se očekuje 2033-34. Kada ITER proradi, postati će najveći eksperiment u fizici magnetnog zatvaranja plazme, koji je u upotrebi, nadmašujući Joint European Torus. Prva komercijalna demonstraciona fuzijska elektrana, nazvana DEMO, je predviđena da slijedi nakon projekta ITER, da donese fuzijsku energiju na komercijalno tržište.