Estonci (estonski: eestlased) jesu baltofinski narod i većinski narod Estonije. Govore estonski jezik, koji pripada uralskoj jezičkoj porodici, a historijski i kulturno povezani su s drugim finskim narodima sjeveroistočne Evrope. Prema službenim podacima estonske statistike, u Estoniji je 2025. živjelo 934.725 stanovnika estonske etničke pripadnosti.
Kratka historija
Preci današnjih Estonaca naselili su područje istočne obale Baltičkog mora u prahistoriji, a stanovništvo današnje Estonije u antičkim i ranosrednjovjekovnim izvorima pojavljuje se kao niz lokalnih zajednica i plemenskih skupina. U 13. vijeku prostor Estonije zahvatile su Sjeverni krstaški ratovi, nakon čega je uslijedila kristijanizacija i dug period vlasti danskih, njemačkih, švedskih i naposljetku ruskih sila.
Uprkos dugotrajnoj stranoj dominaciji, estonski jezik i lokalna seoska kultura opstali su kao osnova etničkog kontinuiteta. Tokom 19. vijeka razvija se estonski narodni preporod, s jačanjem štampe na estonskom jeziku, modernog školstva i književnosti. Prvi veliki nacionalni festival pjesme održan je u Tartuu 1869, a s vremenom je postao jednim od glavnih simbola estonskog identiteta.
Nakon raspada Ruskog Carstva Estonija je 1918. proglasila nezavisnost. Tokom Drugog svjetskog rata i poratnog razdoblja zemlja je pretrpjela sovjetsku i njemačku okupaciju, deportacije i demografske promjene. Obnovom nezavisnosti 1991. Estonci su ponovo postali nosioci suverene nacionalne države.
Genetika
Genetička istraživanja savremene estonske populacije pokazuju da, uprkos maloj teritoriji zemlje, među Estoncima postoji uočljiva regionalna struktura. Posebno se izdvajaju razlike između jugoistočne i sjeveroistočne Estonije, pri čemu su populacije sa sjeveroistoka genetički bliže Fincima, a one s jugoistoka nešto bliže populacijama Latvije i Litvanije.
Analize savremenih i srednjovjekovnih genoma iz Estonije upućuju na znatan stepen dugoročnog kontinuiteta stanovništva u istočnom Baltiku, ali i na složene procese miješanja populacija kroz više historijskih razdoblja. Jedna takva studija zaključila je da su srednjovjekovni i savremeni estonski genomi važni za razumijevanje porijekla velikog dijela genetičke komponente prisutne i u današnjoj populaciji Finske. U naučnoj literaturi takvi nalazi tumače se kao dio historije populacije, a ne kao zamjena za jezički, kulturni ili politički identitet naroda.
Kultura i običaji
Kultura Estonaca oblikovana je domaćom baltofinskom tradicijom, ali i dugim dodirom sa njemačkim, švedskim i ruskim kulturnim krugovima. Narodna pjesma, horsko pjevanje i ples imaju središnje mjesto u estonskom kolektivnom identitetu. Tradicija baltičkih festivala pjesme i plesa, čiji je estonski dio jedan od najpoznatijih, uvrštena je na UNESCO-vu listu nematerijalne kulturne baštine čovječanstva. Narodni festival pjesme i plesa ostao je i u savremenom dobu važan izraz nacionalne pripadnosti.
U estonskoj tradiciji značajno mjesto imaju i sezonski običaji. Među njima se naročito izdvaja Jaanipäev (Ivanjdan, odnosno ljetni suncostaj), koji se obilježava krajem juna uz krijesove, okupljanje porodice i prijatelja, muziku, ples i narodne igre. Tradicionalna narodna nošnja, nekada svakodnevna odjeća seoskog stanovništva, danas se najčešće nosi prilikom svečanosti, folklornih nastupa i državnih proslava.
Važan dio estonske kulturne memorije čine i folklor te nacionalni ep Kalevipoeg, koji je Friedrich Reinhold Kreutzwald sastavio između 1857. i 1861. godine na osnovi narodnog predanja. To djelo imalo je važnu ulogu u razvoju modernog estonskog nacionalnog pokreta i kasnije je snažno utjecalo na književnost, muziku i likovnu umjetnost u Estoniji.
U svakodnevnoj kulturi tradicionalna estonska kuhinja povezana je s klimom i seoskim načinom života. Među čestim jelima i namirnicama navode se raženi hljeb, kaše, variva, ukiseljeno povrće, slana riba i mesna jela, dok se o praznicima pripremaju posebnija sezonska jela.