Minarete ye'l nome col que se traduz la pallabra árabe منار (minar o manār), que designa a les torres de les mezquites.
Esti nome procede del árabe, al través del francés minaret, tomáu del turcu, minara, que de la mesma lu toma del árabe. La pallabra árabe minar significa en realidá «faru», porque en sieglos pasaos yera frecuente l'allugamientu de lluces nos minaretes pa empobinar a los viaxeros escontra la ciudá. N'árabe la pallabra que designa más puramente a esta parte de la mezquita ye مئذنة mi'dhana, esto ye, llugar dende onde se realiza l'adhan o llamada a la oración; pues la so función ritual ye apurrir una redolada elevada por que'l muecín ( مُؤَذِّن mu'aḏḏin -"glayador"-) efectúe les cinco llamaes ( أَذَان adhan) qu'acaldía se faen pa convocar a la oración ( صلاة salat). Pa ello, el minarete suel tener na so parte más alta un balcón que lu arrodia, dende'l que se lleva a cabu la llamada. Na actualidá, el muecín suel ayudase con un sistema megafónicu por que s'oya con más facilidá nes grandes ciudaes.
Dominiu del espaciu
La función del minarete ye tamién marcar la dominación física, visual y sonora del espaciu.
Cuando los turcos convirtieron Santa Sofía en mezquita arrodiaron con cuatro minaretes la inmensa mole de la cúpula que caracterizaba'l perfil de la ciudá. De manera asemeyada, la Reconquista española cristianizó los minaretes convirtiéndolos en torres de les ilesies que se llevantaben sobre les mezquites.
Forma y númberu
La forma y númberu de los minaretes varia según les zones:
Nel oriente musulmán son habituales les mezquites con más d'unu, xeneralmente dos o cuatro, y de forma variable. Son carauterísticos nos llugares d'influyencia otomana los espodaos minaretes de seición circular, con un balcón sobresaliente y un teyáu cónicu. El númberu de los minaretes tamién ye significativu: cuando'l sultán Ahmed I mandó llevantar seis minaretes na Mezquita Azul d'Istambul, foi criticáu porque hasta entós namái tenía esi númberu Masjid al-Haram ("la mezquita sagrada" de La Meca, onde se curia la Kaaba); el sultán solucionó'l problema mandando construyir un séptimu minarete en La Meca.
Nel Magreb les mezquites suelen tener namái unu, de planta cuadrada.
Malwiyya, el minarete de la mezquita de Samarra (Iraq), una espiral ascendente, inspírase llixeramente na forma de los ziggurat; ya influyó nel de la mezquita de Ibn Tulun d'El Cairu.
En Tombuctú son carauterísticos los minaretes de tierra, paya y madera, trés d'ellos (en xunto coles sos mezquites-madrasa) fueron declaraos patrimoniu de la humanidá pola UNESCO (Sankore, Djinguereber y Sidi Yahya).
Ver tamién
- Kutubiyya
- Giralda
- Torre Hasan
- Discutiniu sobre minaretes en Suiza
- Catedral gótica
Enllaces esternos
- Wikimedia Commons acueye conteníu multimedia sobre Minarete.
- Verticalidá nel Islam: minaretes.
