Morfoloxía
Taxonomía
El xéneru describiólo Carlos Linneo en Species Plantarum 1: 325–330. 1753.
Juncus: nome xenéricu que deriva del nome clásicu llatín de jungere ("pa xunir o venceyar"), por cuenta de que los tarmos utilícense para xunir o enxareyar".
Escoyeta d'especies
- Juncus abortivus Chapm.
- Juncus acuminatus Salzm. ex Steud.
- Juncus acutus (L.) Torr. ex Retz.
- Juncus acutiflorus Ehrh. ex Hoffm.
- Juncus albescens (Lange) Fernald
- Juncus aletaiensis K.F.Wu
- Juncus alexandri L.A.S.Johnson
- Juncus alpestris Gliem. ex Bab.
- Juncus alpinoarticulatus Chaix
- Juncus altus Buchenau
- Juncus anatolicus Snogerup
- Juncus anceps Laharpe
- Juncus andreanus Weath.
- Juncus angustifolius Wulfen
- Juncus articulatus L.
- Juncus bogotensis Kunth
- Juncus bufonius
- Juncus castaneus Sm.
- Juncus conglomeratus L.
- Juncus emmanuelis A.Fern. & García
- Juncus squarrosus (L.) All.
- Juncus trifidus L.
- Juncus validus Coville
- Juncus vallis-demonis Lojac.
- Juncus viviparus Conrad
- Juncus welwitschii Hochst. ex Steud.
- Juncus woroschilovii Nechaev & Novikov
- Juncus yokoscensis (Franch. & Sav.) Satake
- Juncus zeilanicus Houtt.
Enllaces esternos
- Wikimedia Commons acueye conteníu multimedia sobre Juncus.
