Alfeno Varo

Alfeno Varo (que'l so praenomen podría ser Publio) foi un pupilu de Servio Sulpicio Ablondu y l'únicu discípulu de Servio del qu'esisten estractos nel Pandects. Desconozse tou sobre él, con esceición d'una historia caltenida por escolios de Helenio Acrón, nes sos notes a les Sátires de Horacio. Ellí, dizse que probablemente ye nativu de Cremona, onde él exercía l'oficiu de peluqueru o de reparador de zapatos, y que llegó a Roma pa convertise n'alumnu de Servio, algamó a llograr un consuláu y foi honráu con un funeral públicu.

Pomponiu señala tamién que Varo algamó'l consuláu, pero esto nun ye prueba que'l restu de la historia del escoliasta seya verdá. El Publius Alfenus Varus que foi cónsul en 2 difícilmente puede ser l'alumnu de Servio, y conxetúrase que pudo ser el fíu del xurista.

Hai 54 fragmentos nel Pandectas de los 40 llibros del Digesto de Alfeno, pero conxetúrase qu'Alfeno pue actuar namái como l'editor d'una obra de Servio. Esprender de los fragmentos qu'Alfeno que taba familiarizáu cola llingua griega, y estos fragmentos amuesen qu'escribió nun estilu puru y diáfano. Un pasaxe qu'apaez nes Pandectas amuesa qu'él nun yera un estrañu pa los filósofos. Según Aulo Gelio, Alfeno taba interesáu na antigüedá, y Gelio cita un pasaxe del llibru XXXIV del so Compendiu nel qu'Alfeno menta los términos d'un tratáu ente romanos y cartaxineses. Alfeno foi citáu de cutiu por xuristes posteriores.