Härkumft vom Begriff
Historisch stammt er vom Begriff «Nationales AutoTELefon» ab, und mä het en früehner mit ere Bezeichnig für d Netztechnologii brucht, bi dr Iifüehrig vom Natel D het sich dr Begriff zu «NAtionales TELefon» gänderet.
Wil die hütigi Swisscom – früehner PTT – für langi Zit e rächtligs Monopol in dr Telekommunikation gha het und dorum dr einzigi Mobilfunk-Aabieter uf em Schwiizer Mobilfunkmärt gsi isch, isch dr Begriff «Natel» in dr Schwiiz zum Gattigsname für «Mobildelifon» worde und wird umgangssproochlig hüfig näbe «Handy» brucht. S Wort «Natel» isch innerhalb vo dr dütsche Standardsprooch wie au im Französische und Italiänische e Helvetismus. Z Dütschland und Östriich brucht mä dr Begriff «Natel» nit.
Gschicht, Entwicklig
1975 hai d PTT-Bedriib mit em Projekt «mobils Delifonnetz für Fahrzüüg» (denn: Natel = «Nationals AutTELefonnetz») understützt vom ene bundesröötlige Konjunktur-Förderprogramm.
Analogi Netz:
- Natel A (erste Deilnetz 1978)
- Natel B (1983)
- Natel C (1987), NMT-System, analogi Sproochübermiddlig, Vermiddligs- und Stüürinformatione digital
Digitals Netz:
- Natel D (1992), noch em GSM-Überdrägigsstandard
- ab Middi de 90er Johr au «textbasierti Noochrichte» (SMS)
- sit 2001 GPRS-Standard
- sit 2004 UMTS-Standard
Hüte, sit dr Liberalisierig vom Märt in dr Schwiiz im Johr 1997, git s mehreri Aabieter.
Weblingg
- Das Schweizer Telefon Museum im Greutehof z Islikon TG
Fuessnote
Dä Artikel basiert uff ere fräie Übersetzig vum Artikel „Natel“ vu de dütsche Wikipedia. E Liste vu de Autore un Versione isch do z finde.
