factograf
PL
Zaloguj się

tajwański dramat filmowy z 2025 roku w reżyserii Lin Hsiao-chiena

Sunshine Women's Choir

  • 1 min czytania
  • W 12 językach
  • 2 obrazy
  • Artykuł autorski Factograf
Sunshine Women's Choir

Sunshine Women's Choir to tajwański film dramatyczny, którego premiera odbyła się 31 grudnia 2025 roku, w reżyserii Lin Hsiao-chiena. Jest to remake południowokoreańskiego filmu Beautiful Voice z 2010 roku i opowiada o grupie kobiet odbywających karę pozbawienia wolności z różnych powodów, które wspierają się nawzajem, tworząc chór. Film oznacza również powrót na tajwańskie ekrany tajwańsko-japońskiej piosenkarki Ong Sing-yuk, która po raz ostatni wystąpiła w tajwańskim filmie 47 lat wcześniej. Wyniki kasowe filmu na początku były skromne, ale z czasem rosły, co sprawiło, że znalazł się wśród najbardziej dochodowych filmów w historii Tajwanu.

Fabuła i produkcja

Judy Ongg 2014
Judy Ongg 2014

Akcja koncentruje się wokół Hui-chen, kobiety, którą przez lata znęcał się mąż, i która po zabiciu go w wypadku zostaje skazana na karę więzienia. Podczas odbywania wyroku rodzi córkę, a późniejsze diagnozy dotyczące problemów ze wzrokiem dziecka potęgują trudy macierzyństwa za kratami. Film rozwijano przez około trzy lata, a jego scenarzystka, Lu An-hsien, czerpała inspiracje z prawdziwych spraw przy tworzeniu postaci. Ponieważ adopcja dzieci z niektórych środowisk na Tajwanie jest trudna, twórcy uczynili dziecko zabójczyni dziewczynką, a nie chłopcem, jak w koreańskim oryginale. Zdjęcia trwały 45 dni, a koncert chóru, stanowiący kulminację filmu, nagrywano przez pięć dni z udziałem około 200 statystów.

Recepcja i wyniki kasowe

Film po raz pierwszy zaprezentowano na festiwalu Golden Horse w listopadzie 2025 roku. Wpływy z pierwszych weekendowych seansów były skromne, jednak w trzecim tygodniu wyświetlania film wspiął się na szczyt tajwańskiej listy weekendowej, a później wyprzedził dotychczasowy rekord należący do filmu Cape No. 7, stając się najbardziej dochodowym filmem chińskojęzycznym na Tajwanie. Wszedł także do kin w Malezji, Hongkongu, Makau i Chinach kontynentalnych. Krytycy byli podzieleni: jeden z recenzentów chwalił jego ciepłe, rodzinne podejście, podczas gdy inny, pisząc dla The Guardian, przyznał mu jedną gwiazdkę i skrytykował manipulowanie emocjami widza.}

W 12 językach

Редакція Factograf · Opublikowano 14 października 2026 · Częściowo na podstawie Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy