Protazy był w IV wieku arcybiskupem Mediolanu, który sprawował posługę w okresie znaczących debat teologicznych. Wybrany na swoje stanowisko w 328 roku, przewodniczył wspólnocie mediolańskiej przez kilka dziesięcioleci aż do śmierci. Jest rozpoznawany dzięki swojemu udziałowi w soborze sardykim w 343 roku, gdzie wspierał wiarę nicejską przeciwko arianizmowi. Relacje historyczne, w tym pisma Atanazego Aleksandryjskiego, stawiają go obok innych ważnych współczesnych mu postaci kościelnych podczas interakcji z cesarzem rzymskim Konstancją II.
Życie i posługa

Dostępnych jest bardzo niewiele szczegółów dotyczących jego wczesnego życia. Po wyborze na biskupa, Protazy sprawował urząd aż do około 343 roku. Był obecny podczas audiencji u cesarza Konstancja II, co odnotował Atanazy Aleksandryjski. Jego przewodnictwo definiowała obrona ortodoksyjnej doktryny, a w szczególności zaangażowanie w zasady ustalone na soborze nicejskim podczas obrad w Sardyce.
Kult i śmierć
Protazy zmarł 24 listopada, około 343 roku. Jego szczątki zostały złożone w Mediolanie w kościele San Vittore al Corpo. Jest czczony jako święty w Kościele katolickim, a jego pamięć jest corocznie upamiętniana w rocznicę jego śmierci. Choć niektóre późniejsze tradycje próbowały powiązać go z rodziną Algisi, powiązania te nie mają uzasadnienia w dowodach historycznych.
