Matthieu d'Albano był francuskim benedyktyńskim mnichem i wysokiej rangi kardynałem, który służył jako legat papieski w XII wieku. Urodzony około 1080 roku w regionie Grand Est, pochodził z szlacheckiej rodziny w pobliżu Laon. Jego krewny, Hug de Boves, piastował kilka znaczących stanowisk kościelnych, w tym był arcybiskupem Rouen. Matthieu ostatecznie przeniósł się do Pizy, gdzie zmarł w dzień Bożego Narodzenia w 1135 roku.
Kariera kościelna
Jako wybitny członek zakonu benedyktynów, Matthieu awansował do rangi kardynała-biskupa. Odegrał kluczową rolę w historii Kościoła podczas Soboru w Troyes w 1129 roku, gdzie pomógł zapewnić oficjalne uznanie dla templariuszy. Jego wpływ jako legata papieskiego pozwalał mu reprezentować interesy papiestwa w tym okresie.
Kult
Kościół katolicki uznaje go za postać błogosławioną. Jego pamięć jest czczona corocznie 25 grudnia, w dzień jego śmierci. Jego szczątki spoczywają w Pizie, miejscu, w którym zmarł.