Emmanuel d'Abreu był jezuitą i misjonarzem urodzonym w Arouca w 1708 roku. Po wstąpieniu do Towarzystwa Jezusowego w 1724 roku, udał się do Azji, służąc w Goa w 1733 roku oraz w Makau w 1734 roku. Jego działalność misyjna w Tonkinie doprowadziła do jego aresztowania w marcu 1736 roku. Ostatecznie został zamordowany przez ścięcie w 1737 roku wraz z trzema towarzyszami, za co został uznany przez Kościół katolicki za błogosławionego.
Życie i śmierć
Urodzony w Arouca, d'Abreu wstąpił do zakonu jezuitów w 1724 roku. Jego służba religijna prowadziła go przez kilka regionów, w tym pobyty w Goa i Makau. Podczas pełnienia obowiązków misyjnych w Tonkinie został aresztowany w 1736 roku. Zmarł w 1737 roku po egzekucji, która została wykonana przez ścięcie.
Kult
Kościół katolicki uznaje go za błogosławionego. Jego wspomnienie przypada na 12 stycznia, co oznacza datę jego egzekucji. Jest wspominany wraz z trzema innymi towarzyszami, którzy również zostali zamordowani w tym samym okresie.