Conor O'Devany był irlandzkim franciszkaninem i katolickim biskupem Down i Connor, żyjącym w okresie intensywnych prześladowań religijnych w Irlandii. Urodzony na początku XVI wieku w pobliżu Raphoe, wstąpił do franciszkanów obserwantów w opactwie Donegal. Biskupem mianował go papież Grzegorz XIII w 1582 roku. Po latach unikania aresztowania dzięki ochronie lokalnej szlachty, został ostatecznie schwytany w 1611 roku podczas sprawowania sakramentu bierzmowania. W 1612 roku w Dublinie został stracony za zdradę stanu.
Życie i śmierć
Po aresztowaniu w zamku w Dublinie, sędziwy biskup został osądzony za zdradę. Mimo podeszłego wieku, został skazany na śmierć przez powieszenie, poćwiartowanie i wyciągnięcie wnętrzności. Przed egzekucją wyraził pragnienie śmierci jako męczennik, zamiast zginąć w więzieniu. Został stracony w lutym 1612 roku poza murami Dublina, gdzie zachęcał zgromadzony tłum do trwania w wierze.
Kult
W 1992 roku papież Jan Paweł II beatyfikował O'Devany'ego jako jednego z dwudziestu czterech irlandzkich męczenników katolickich. Jest on czczony w tradycji katolickiej, a jego wspomnienie obchodzi się 20 czerwca wraz z innymi uznanymi męczennikami Irlandii.