Berta de Val d'Or była VII-wieczną francuską opatką i dziewicą, która żyła w regionie Szampanii. Zamężna z Gombertem, szlachcicem z francuskiej rodziny królewskiej, prowadziła życie w celibacie w klasztorze założonym przez męża w Avenay. Po śmierci Gomberta z rąk pogańskich najeźdźców, poprowadziła swoją wspólnotę do Val d'Or. Jest uznawana za świętą zarówno w tradycji rzymskokatolickiej, jak i wschodnioortodoksyjnej za swoją pobożność i ostateczne męczeństwo.
Życie i śmierć

Po śmierci męża, Berta, kierowana wizją, przeniosła swoje mniszki do Val d'Or. Podczas okresu suszy miała odkryć źródło, które dostarczało wodę dla klasztoru i pobliskiego miasta. Jej życie zakończyło się w 690 roku, kiedy to została zamordowana przez krewnych swojego zmarłego męża. Według przekazów, motywacją była ich wściekłość z powodu jej decyzji o rozdysponowaniu majątku męża wśród ubogich.
Kult
Berta jest czczona jako święta, a jej wspomnienie przypada 1 maja. Tradycje hagiograficzne sugerują, że jej ciało pozostało niezwykle zachowane, gdy zostało odnalezione wiek później. Jest czczona w Kościele katolickim i prawosławnym za swoją pobożność oraz dzieła miłosierdzia skierowane do ubogich.
