factograf
NL

MRB RS 1

  • 1 min read
MRB RS 1
All data from the card 12
Aantal
20 + 3 = 23
Serie
VT 01 - VT 20 VT 21 - VT 23
Fabrikant
Stadler Rail, Werk Berlijn-Pankow (D)
Bouwjaar
2000, 2009
Samenstelling
1 deel
Asindeling
B’B’
Spoorwijdte
1435 mm (normaalspoor)
Massa
40 ton
Lengte over buffers
25,5 m
Maximum­snelheid
120 km/h
Aantal zitplaatsen
1e klas: 0 2e klas: 68
Vermogen
2 x 257 kW

De VT is een diesel treinstel, een zogenaamde lichtgewichttrein met lagevloerdeel voor het regionaal personenvervoer van de Mitteldeutsche Regiobahn GmbH (MRB).

Geschiedenis

Oorspronkelijk werd de Regio-Shuttle door ADtranz gebouwd. Toen Bombardier ADtranz overnam, mocht Bombardier de Regio-Shuttle om kartelrechterlijke redenen niet meer bouwen. De licentie kwam toen in handen van Stadler Rail. Bombardier bouwt nu de ITINO, een treinstel dat gebaseerd is op de Regio-Shuttle. Stadler Rail ontwikkelde de trein verder als Regio-Shuttle RS 1.

De Mitteldeutsche Regiobahn (MRB) is een dochter van Veolia Transport en verzorgt het regionaal personenvervoer in de regio Leipzig. Hiervoor werden de 20 treinen bij Angel Trains geleaset. Deze treinen van het type Shuttle RS1 waren afkomstig van trans regio. In 2009 werden bij Stadler Rail nog eens drie treinen besteld.

Constructie en techniek

Het treinstel is opgebouwd uit een stalen frame met een frontdeel van GVK. Het treinstel heeft een lagevloerdeel. Deze treinstellen kunnen tot drie stuks gecombineerd rijden. De treinen zijn uitgerust met luchtvering.

Treindiensten

De treinen werden door Mitteldeutsche Regiobahn (MRB) ingezet.

Sinds 14 december 2008 op de volgende trajecten:

  • Halle (Saale) Hbf - Eilenburg (MRB 118)

Sinds 13 december 2009 op de volgende trajecten:

  • Leipzig Hbf - Wurzen (S 11)
  • Leipzig Hbf - Eilenburg - Torgau
  • Leipzig Hbf - Flughafen Leipzig/Halle (in samenwerking met DB Regio)
  • Leipzig Hbf - Delitzsch
  • Leipzig Hbf - Geithain (over Borna)
  • Leipzig Hbf - Borna (S 2)

Literatuur

  • Spoorwegen; diverse jaargangen. Gerrit Nieuwenhuis, Richard Latten. Uitgeverij de Alk BV, Alkmaar.

Read next

Text from Wikipedia, CC BY-SA 4.0 · Source article